Bouw Woordenboek

Een balk, ook wel ligger of steunbalk genoemd, is een enkelvoudig constructie-element in de bouwkunde met een lengte die aanzienlijk groter is dan de breedte en hoogte van de doorsnede.

De balkafstand is de onderlinge afstand tussen de balken, gemeten vanuit het midden (hart) van de balken (hart-op-hart maat, afgekort h.o.h.).

Een metalen verbindingselement dat houten balken koppelt aan een gemetselde muur om zijwaartse uitwijking van de gevel te verhinderen.

Een balkbeugel is een metalen constructiedeel, vaak U-vormig, dat wordt gebruikt om houten balken te verbinden met andere balken, muren of kolommen.

Een balkbrug is een vaste brugconstructie waarbij de overspanning wordt gevormd door één of meer horizontale liggers die de verticale belasting direct overbrengen op de ondergelegen steunpunten.

Balkbuiging is de vervorming van een balk onder invloed van een belasting, waarbij de balk een kromming vertoont.

Een balkconstructie is een draagconstructie die bestaat uit balken die lasten overbrengen naar andere dragende elementen, zoals kolommen of funderingen.

Een verticale constructie die dienstdoet als direct steunpunt voor de uiteinden van balken in een vloer- of dakconstructie.

Een geprefabriceerd stalen verbindingsmiddel dat wordt toegepast om houten balken te dragen en krachten over te dragen op een hoofddraagconstructie.

Balkenbekisting is een tijdelijke constructie, vaak gemaakt van hout of metaal, die wordt gebruikt om vloeibaar beton in de juiste vorm en afmetingen te houden tijdens het uitharden, specifiek voor het creëren van betonnen balken.

Een balkenbrug is een type brug waarvan de constructie voornamelijk bestaat uit horizontale balken of liggers met een dek eroverheen, ondersteund door steunpunten.

Een balkenklem is een klem die wordt gebruikt om stalen balken of profielen te hijsen, te verplaatsen of als tijdelijk of vast ophangpunt te dienen.