Bouw Woordenboek

Een breekijzer, ook wel koevoet genoemd, is een langwerpig handgereedschap dat primair wordt ingezet om materialen open te wrikken of los te maken door middel van het hefboomprincipe.

Een techniek waarbij naden tussen houten onderdelen waterdicht worden gemaakt door het inpersen van vezelachtig materiaal en een vloeibaar afdichtmiddel. Dit proces, ook wel kalfaten genoemd, verhoogt tevens de structurele stijfheid van de constructie.

Het waterdicht afsluiten van naden in houten constructies door het krachtig inbrengen van natuurlijke vezels en een vullend strijkmiddel.

Het proces waarbij harde materialen zoals steen, beton of asfalt met behulp van kracht in kleinere stukken worden verdeeld.

Een breker is een machine die wordt gebruikt om materialen zoals bouw- en sloopafval te verkleinen, vaak als onderdeel van recyclingprocessen.

Brekerszand is een grofkorrelig zand met hoekige deeltjes dat ontstaat tijdens het mechanisch breken van natuursteen, grind of bouw- en sloopafval. Het materiaal wordt gekenmerkt door een hoge haakweerstand en een uitstekende waterdoorlatendheid.

Brekerzand is een zandsoort met hoekige korrels, verkregen door het breken van gesteente of puin, vaak toegepast als funderingsmateriaal of toeslagstof in de bouw.

Een historisch verfpigment op basis van koper(II)hydroxide of synthetisch kopercarbonaat met een karakteristieke groenblauwe kleur.

Breukenergie is een materiaaleigenschap die aangeeft hoeveel energie een materiaal kan absorberen voordat het breekt.

De maximale relatieve verlenging die een materiaal ondergaat onder trekspanning voordat het definitief bezwijkt.

Breuksteen is natuursteen met onregelmatige vormen die wordt verkregen door het breken of losmaken van gesteente in steengroeves.

Metsel- of stapelwerk uitgevoerd met onregelmatige, nagenoeg onbewerkte natuursteenblokken die in een willekeurig verband zijn verwerkt.