Bouw Woordenboek

Een bunker is een zwaar versterkte, overdekte constructie, vaak ondergronds of gedeeltelijk ingegraven, ontworpen om bescherming te bieden tegen diverse bedreigingen zoals explosies en projectielen.

Een burcht is een versterkt gebouw, vaak uit de middeleeuwen, dat diende als woonplaats voor een edelman en zijn familie en tevens als verdedigingswerk.

Een burchtboerderij is een type boerderij dat elementen van een burcht combineert, zoals grachten en aarden wallen, en historisch voorkwam in specifieke regio's.

Een burchtheuvel, ook wel motte genoemd, is een kunstmatig opgeworpen heuvel, veelal uit aarde, bedoeld als verdedigingswerk of als basis voor een toren of kasteel.

Een burijn is een handgereedschap, vaak V-vormig in doorsnede, dat wordt gebruikt voor het graveren of bewerken van materialen zoals hout, metaal of steen.

Een buttress is een steunpilaar of muurverzwaring die tegen een gebouw wordt geplaatst om zijwaartse krachten, zoals die veroorzaakt door gewelven of wind, op te vangen en stabiliteit te bieden.

Butyltape is een zelfklevend afdichtingsmateriaal op basis van butylrubber dat wordt gebruikt voor het realiseren van water-, damp- en luchtdichte aansluitingen in de bouw.

Byzantijnse architectuur is een bouwstijl die zich ontwikkelde in het Byzantijnse Rijk (4e–15e eeuw), kenmerkend door het gebruik van koepels, vaak ondersteund door pendentieven, en rijke mozaïekversieringen.

De Byzantijnse boog is een halfronde of segmentboog die kenmerkend is voor de bouwstijl van het Byzantijnse Rijk en vaak werd toegepast in religieuze gebouwen.

Een Byzantijnse kerk is een religieus bouwwerk uit het Byzantijnse Rijk, gekenmerkt door een centrale koepel, rijke mozaïeken en vaak een Griekse kruisvormige plattegrond.