Bouw Woordenboek

De constructiefase is een uitvoeringsfase binnen het bouwproces gericht op het realiseren van de dragende structuur van een bouwwerk, zoals funderingen, muren en vloeren.

Een constructiefout is een fout in de bouw of verbouwing van een constructie waardoor de beoogde kwaliteit niet wordt behaald, met mogelijke gevolgen voor de draagkracht, stabiliteit of veiligheid van een bouwwerk.

Constructiefouten zijn gebreken in de dragende of ondersteunende delen van een bouwwerk die de stabiliteit, veiligheid of duurzaamheid kunnen aantasten.

Hout dat specifiek is geselecteerd en geclassificeerd op basis van mechanische sterkte voor toepassing in dragende bouwconstructies.

Een hoogwaardig hechtmiddel voor structurele verbindingen in de bouw, ontworpen om mechanische belastingen over te dragen tussen diverse materialen.

Een constructieknoop is het punt in een constructie waar verschillende elementen samenkomen en verbonden worden, en waar krachten worden overgedragen.

Constructiekrachten zijn krachten die in een bouwwerk optreden als gevolg van belastingen. Deze krachten veroorzaken inwendige spanningen en mogelijke vervormingen in de constructie.

Constructiekwaliteit beschrijft de mate waarin een dragende constructie voldoet aan de gestelde eisen en normen voor stabiliteit, sterkte, duurzaamheid en veiligheid.

Constructielijm is een sterke lijm die speciaal is ontwikkeld voor het permanent verbinden van bouwmaterialen, zoals hout, metaal, steen en diverse kunststoffen, en die vaak een hoge aanvangshechting en eindsterkte heeft.

Materialen die worden gebruikt voor de constructie van bouwwerken, zoals gebouwen, viaducten en bruggen.

Een constructiemethode is de manier waarop de hoofdstructuur van een bouwwerk wordt opgezet.

Een constructieonderdeel is een afzonderlijk element van een bouwwerk dat onlosmakelijk daarmee is verbonden en bijdraagt aan de stevigheid, stijfheid en stabiliteit van de constructie.