Bouw Woordenboek

Een structurele, afsluitbare opening in een dakconstructie die een veilige en directe verbinding vormt tussen de binnenruimte van een gebouw en het dakoppervlak.

Een afwerkprofiel, meestal van aluminium, dat de rand van de dakbedekking op een plat dak mechanisch fixeert en beschermt tegen wind- en waterinfiltratie.

Een daktuin is een groen dak dat specifiek is ingericht om op te verblijven, met vaak een gevarieerdere beplanting dan een standaard groendak en soms voorzien van vlonders of tegels.

Een daktuin is een begroeid dak, aangelegd op een plat of hellend dak, variërend van sedum en grassen tot struiken en bomen, met een substraatlaag waarin de planten wortelen.

Een daktype kenmerkt zich door de specifieke vorm en constructie van het dak van een gebouw.

Een dakuitloop is een essentieel onderdeel van de hemelwaterafvoer dat regenwater van een dakvlak afvoert naar een regenpijp of afvoersysteem.

Een in het dakvlak geïntegreerd kozijn met beglazing dat dient voor het toetreden van daglicht en natuurlijke ventilatie in ondergelegen ruimtes.

Een dakverhoging is een constructieve aanpassing aan een bestaand dak, veelal op een plat dak, om extra woonruimte of een extra verdieping te creëren.

Decoratieve elementen die op of aan het dak van een gebouw worden aangebracht om esthetische waarde toe te voegen.

Decoratieve elementen aangebracht op daken om de esthetiek en het karakter van een gebouw te verhogen.

Een afwijking van de oorspronkelijke geometrie van een dakconstructie door mechanische, thermische of biologische invloeden.

Dakverzakking is het doorbuigen of doorhangen van het dakoppervlak, wat duidt op structurele problemen met de dakconstructie.