Bouw Woordenboek

De afname van de structurele weerstand en stabiliteit van een dakvlak of de onderliggende draagconstructie ten opzichte van de oorspronkelijke ontwerpnormen.

Een dakvlak is een begrensd hellend of horizontaal deel van een dakconstructie dat de buitenzijde van een gebouw afdicht en is voorzien van dakbedekking.

Een dakvlakvenster, ook wel dakvenster of dakraam genoemd, is een venster dat wordt geplaatst in een hellend dakvlak om daglicht en ventilatie te bieden aan de ruimte eronder, zoals een zolder.

Een dakvoeg, ook wel kim of aansluiting genoemd, is de verbinding tussen een dak en een opgaand bouwdeel zoals een muur, dakkapel, schoorsteen of dakraam, essentieel voor een waterdichte overgang.

De onderste begrenzing van een hellend dakschild waar de dakbedekking eindigt en de overgang naar de hemelwaterafvoer of de gevel plaatsvindt.

De geometrische vormgeving van de bovenste afsluiting van een gebouw, bepaald door de plattegrond, de gewenste gebruiksruimte en constructieve vereisten.

De dakvorst is een profielvormig dakelement dat de horizontale snijlijn tussen twee dakschilden waterdicht afsluit en beschermt tegen weer en wind.

Een bouwkundig systeem van goten, pijpen en doorvoeren dat is ontworpen voor het gecontroleerd verzamelen en afvoeren van hemelwater vanaf daken naar een lozingspunt.

Dakwerk omvat alle werkzaamheden die verband houden met het realiseren, herstellen of onderhouden van een dak, inclusief de constructie, isolatie en bedekking.

Verzamelnaam voor een groep exclusieve tropische hardhoutsoorten uit het geslacht Dalbergia, bekend om hun extreme dichtheid, karakteristieke kleurpatronen en uitstekende akoestische eigenschappen.

Een daliebult is een kleinschalige, middeleeuwse terreinverhoging in veengebieden die is ontstaan door de lokale winning van onderliggende kalkrijke klei voor bodemverbetering.

Een daliegat is een komvormige depressie in het landschap, ontstaan door de historische winning van onder het veen gelegen klei (dalie) voor bodemverbetering.