Bouw Woordenboek

Een constructieve glastechniek waarbij dikke, in vorm gekapte glasbrokken worden ingebed in een matrix van beton of epoxyhars.

Een dam is een constructie die dwars door een watergang of waterlichaam wordt geplaatst met als doel water tegen te houden, te keren of te beheersen.

Dampdicht verwijst naar materialen of constructies die waterdamp vrijwel volledig tegenhouden.

Een dampdichte folie is een isolatiefolie die wordt gebruikt om de doorgang van waterdamp en lucht door een bouwconstructie vrijwel volledig te beperken.

Een dampdichtheidstest is een meetmethode om de mate van weerstand van een materiaal of constructie tegen waterdampdiffusie te bepalen.

Dampdiffusie is het moleculaire transport van waterdamp door bouwmaterialen, aangedreven door een verschil in dampspanning tussen twee zijden van een constructie.

Dampdiffusieweerstand geeft aan in welke mate een materiaal de doorgang van waterdamp beperkt.

Waterkerend membraan dat aan de koude zijde van een constructie wordt geplaatst om waterdamp van binnenuit te laten ontsnappen en hemelwater van buitenaf tegen te houden.

Dampdoorlatendheid geeft aan in welke mate een materiaal waterdamp kan doorlaten. Dit wordt uitgedrukt in het dampdiffusieweerstandsgetal (μ) en de materiaaldikte (d), wat samen de diffusieweerstandsdikte (μ·d) vormt.

Dampfolie is een type folie dat in de bouw wordt gebruikt om de verspreiding van waterdamp in bouwconstructies te reguleren en condensatie te helpen voorkomen, met als doel de isolatie en de constructie te beschermen tegen vocht.

Een constructiemethode waarbij de schil van een gebouw waterdamp doorlaat via diffusie, waarbij de dampweerstand naar de buitenzijde toe afneemt om inwendige condensatie te vermijden.

Een dampopen folie is een bouwmateriaal, vaak toegepast aan de buitenzijde (koude kant) van een constructie, dat waterdamp vanuit de constructie doorlaat naar buiten, maar tegelijkertijd water van buiten tegenhoudt.