Bouw Woordenboek

De draagkracht van de bodem is de mate waarin de ondergrond een constructie kan ondersteunen zonder onaanvaardbare zetting (zakken) te ondergaan.

Het maximaal toelaatbare belastingsniveau waarbij de ondergrond de krachten van een constructie opneemt zonder dat er sprake is van grondbreuk of onaanvaardbare zettingen.

Een draagkrachtberekening is een analyse om te bepalen welke maximale belasting een constructie of de ondergrond kan dragen zonder te bezwijken. Dit is essentieel voor de stabiliteit en veiligheid in de bouw.

Een draagkrachtige bodem of ondergrond is de mate waarin de grond een constructie kan ondersteunen zonder significante verzakkingen of vervormingen te veroorzaken.

Draagkrachtige grond, ook wel vaste grondslag genoemd, is een bodemlaag die voldoende weerstand biedt om de krachten en belastingen van een constructie veilig te kunnen dragen en over te brengen naar de fundering.

Een draagkrachtige laag is een bodemlaag die voldoende sterkte en stijfheid bezit om de belastingen van een bouwwerk te kunnen dragen zonder dat ontoelaatbare zettingen optreden.

Een draagkrachtige zandlaag is een bodemlaag van zand die voldoende stevigheid biedt om het gewicht van een constructie te dragen zonder significante zettingen.

Het kunstmatig verhogen van de mechanische weerstand of stabiliteit van de ondergrond om vervormingen te minimaliseren en constructieve veiligheid te waarborgen.

Een wand met een constructieve functie die verticale en horizontale belastingen van bovenliggende bouwdelen opvangt en overbrengt naar de onderliggende constructie of fundering.

Een draagoog, ook wel hijsoog genoemd, is een metalen lus of oog dat dient als tijdelijk hijspunt aan een object, zoals een constructie-element, om dit te kunnen optillen of verplaatsen met hijsmiddelen.

Draagpalen zijn ondergrondse constructie-elementen die, als onderdeel van een paalfundering, de belasting van een bouwwerk overbrengen naar draagkrachtige grondlagen die dieper gelegen zijn dan de directe ondergrond.

Een draagpijler is een verticaal bouwelement dat hoofdzakelijk ontworpen is om verticale, structurele belastingen te dragen van bovenliggende constructiedelen.