Bouw Woordenboek

Energieverliezen in een gebouw, vaak aangeduid als warmteverliezen, treden op wanneer ongewenst warmte van binnen naar buiten ontsnapt, voornamelijk via de gebouwschil en door luchtverversing.

De term 'energiewaarde' wordt in de bouw voornamelijk gerelateerd aan de energieprestatie en isolatie van gebouwen en materialen, en niet zozeer aan de energie die materialen zelf 'leveren of absorberen'.

Energiewinning uit afvalwater, ook wel riothermie of thermische energie uit afvalwater (TEA) genoemd, omvat methoden om warmte en/of koude terug te winnen uit afvalwater.

Een energiezuinige deur is ontworpen om warmteverlies te minimaliseren door goede isolatie en het beperken van luchtlekken.

Energiezuinigheid in de bouw verwijst naar het beperken van het energiegebruik van een gebouw, met als doel een behaaglijke leef- of werkomgeving te handhaven met zo min mogelijk energieverbruik.

Een ruimtelijke configuratie waarbij een reeks vertrekken op één aslijn is gesitueerd, met de deuropeningen recht tegenover elkaar voor een ononderbroken doorkijk.

Een houten rand- of omloopzone aan de buitenzijde van een traditioneel Japans gebouw die de overgang vormt tussen het interieur en de tuin.

Driedelig venster waarvan het middelste raam hoger is dan de flankerende zijramen, wat een gevleugeld silhouet oplevert. De bovenregels variëren in vorm van strakke hoeken tot accolade- of boogvormen.

Engels rood is een krachtig, roodbruin tot paarsachtig mineraal pigment op basis van ijzeroxide dat veelvuldig wordt toegepast in verven, glazuren en cementgebonden materialen.

Een Engels spant is een type vakwerkspant dat wordt gekenmerkt door de aanwezigheid van verticalen en diagonalen die ofwel 'vallend' (naar binnen gericht vanaf de bovenzijde) of 'stijgend' (naar buiten gericht vanaf de bovenzijde) kunnen zijn.

Engels verband is een metselverband dat wordt gekenmerkt door afwisselende lagen van alleen koppen en lagen met alleen strekken.

De Engelse gotiek is de architecturale periode in Groot-Brittannië tussen ca. 1175 en 1650, gekenmerkt door een sterke nadruk op horizontale lengte, complexe gewelfstructuren en een specifieke evolutie in venstertracering.