Bouw Woordenboek

EPS isolatie is isolatiemateriaal gemaakt van geëxpandeerd polystyreen (EPS), ook bekend als piepschuim, dat wordt toegepast in de bouw vanwege de goede isolerende eigenschappen en het lage gewicht.

EPS profielen zijn elementen gemaakt van geëxpandeerd polystyreen (EPS) die in de bouw worden toegepast, vaak als isolatie of verloren bekisting.

Een verloren bekistingssysteem van geëxpandeerd polystyreen (EPS) dat na het storten van beton permanent achterblijft als thermische isolatie voor de constructie.

Een EPS-betonvloer is een vloerconstructie die gebruik maakt van een lichtgewicht isolatiemortel op basis van EPS-korrels (geëxpandeerd polystyreen), cement en water, al dan niet in combinatie met een constructieve betonlaag.

Een EPS-funderingsbekisting is een blijvend bekistingssysteem van geëxpandeerd polystyreen (EPS) dat wordt gebruikt voor het realiseren van betonnen funderingsbalken, voornamelijk bij paalfunderingen.

EPS-platen zijn isolatieplaten gemaakt van geëxpandeerd polystyreen (EPS), een kunststof dat bestaat uit polystyreenkorrels en voornamelijk stilstaande lucht.

De equivalentiemethode is een rekenmethode die in de bouwkunde kan worden toegepast om aan te tonen dat een alternatieve constructie een gelijkwaardig niveau van brandveiligheid biedt als een standaardoplossing, vaak door vergelijking met brandproeven en berekeningen.

Een ereboog is een boog die wordt opgericht als eerbetoon, bijvoorbeeld voor een overwinnaar, een vorst, of bij optochten.

Een fysieke barrière of beplanting die de grens tussen aangrenzende percelen of tussen een perceel en de openbare weg markeert en juridisch vastlegt.

Een zakelijke last waarmee een onroerende zaak – het dienende erf – is bezwaard ten behoeve van een andere onroerende zaak – het heersende erf.

Een erfgoedensemble is een ruimtelijk en functioneel samenhangend geheel van monumenten, vaak met een logische ordening van functies vanuit historisch gebruik van gronden en bouwwerken rondom één of meerdere monumenten.

Een erfgoedobject is een fysiek object, zoals een bouwwerk, historische aanleg of structuur, dat een bepaalde cultuurhistorische waarde vertegenwoordigt en over het algemeen onroerend of niet-verplaatsbaar van aard is.