Bouw Woordenboek

Gevelafwerking omvat de materialen en technieken die de buitenmuur van een gebouw bedekken en beschermen tegen weersinvloeden, terwijl ze tegelijkertijd bijdragen aan de esthetiek en functionaliteit van het pand.

Een gevelanker, ook wel muuranker genoemd, is een smeedijzeren of metalen verbindingselement dat in oudere gebouwen wordt toegepast om de gevel te verbinden met de achterliggende constructie, zoals balklagen of muren, om stabiliteit te bieden en uitknikken te voorkomen.

Gevelankers, vaak 'spouwankers' genoemd in de context van spouwmuren, zijn metalen verbindingen die het binnen- en buitenspouwblad van een gebouw met elkaar verbinden voor stabiliteit.

Een gevelankerschroef is een gespecialiseerd mechanisch bevestigingsmiddel dat wordt gebruikt om gevelplaten of bekledingsprofielen vast te zetten op een achterliggende draagstructuur van hout of metaal.

Een gevelankerstang is een metalen staaf die als sluitstuk door het oog van een muuranker wordt gestoken om een trekvaste verbinding tussen de balklaag en de gevel te realiseren.

De discipline binnen het bouwkundig ontwerp die zich richt op de esthetische, technische en functionele compositie van de verticale gebouwschil.

Een gevelbalk is een horizontaal, dragend constructie-element in of aan een gevel, vaak gebruikt om belastingen van hoger gelegen geveldelen, vloeren of daken op te vangen en over te dragen naar de constructie.

Een gevelband, ook wel spekband of speklaag genoemd, is een horizontale strook in een gevel die dient als decoratie en/of als dragend element voor het bovenliggende metselwerk.

Gevelbeeldhouwwerk omvat ornamenten, sculpturen of reliëfs die zijn aangebracht op de buitenzijde van een gebouw, primair voor decoratieve doeleinden.

Gevelbeglazing omvat het gebruik van glazen panelen als buitenafwerking van een gebouw, bedoeld om natuurlijk licht binnen te laten en het gebouw te beschermen tegen weersinvloeden.

Gevelbegroeiing, ook wel groene gevel of verticale tuin genoemd, is het laten groeien van planten tegen de buitenmuur van een gebouw, direct in de volle grond of via een speciaal systeem met substraat en klimhulp.

De buitenste, niet-constructieve afwerklaag van een gevelsysteem die de gebouwschil beschermt tegen klimatologische invloeden en de visuele identiteit van de architectuur bepaalt.