Bouw Woordenboek

Hars is een stroperige tot vaste organische verbinding van natuurlijke of synthetische oorsprong die door polymerisatie of oxidatie uithardt tot een onoplosbaar bindmiddel.

Een harsanker, ook wel chemisch anker genoemd, is een bevestigingssysteem waarbij een chemische reactie tussen hars en verharder zorgt voor een sterke verankering in steenachtige materialen zoals beton, metselwerk en natuursteen.

Een naadloze, vloeibaar aangebrachte afwerkingslaag op basis van kunstharsen zoals epoxy of polyurethaan die na chemische uitharding een vloeistofdichte en slijtvaste bescherming biedt.

Maatvoering die de afstand tussen de middelpunten van twee gelijksoortige bouwelementen aangeeft, onafhankelijk van hun specifieke dikte of breedte.

De hart-op-hart (h.o.h.) afstand is de afstand tussen de middelpunten van twee naast elkaar gelegen bouwelementen, zoals balken, kolommen of leidingen.

De hart-op-hartmaat, afgekort h.o.h., is de afstand gemeten vanaf het midden (hart) van een bouwelement tot het midden (hart) van het naastliggende element.

De hartkant is de zijde van een gezaagd stuk hout die zich het dichtst bij de kern of het merg van de oorspronkelijke boomstam bevond.

Een denkbeeldige referentielijn die exact door het geometrische midden van een constructieonderdeel loopt voor eenduidige positionering en maatvoering.

Hartmaat, ook bekend als hart-op-hart (h.o.h.) afstand of hartafstand, is de afstand gemeten vanaf het middelpunt (hart) van één bouwelement tot het middelpunt van een naastgelegen vergelijkbaar bouwelement.

In de bouw en aanverwante sectoren staat de afkorting HASP meestal voor Health and Safety Plan (Gezondheids- en Veiligheidsplan).

Een cilindervormig hulpmiddel met zijflenzen voor het georganiseerd opwikkelen, transporteren en afrollen van flexibele materialen zoals kabels, slangen of touw.

Een beeldhouw- of decoratietechniek waarbij de voorstelling voor meer dan de helft van haar natuurlijke volume uit het vlak naar voren treedt, vaak met nagenoeg vrijstaande elementen.