Bouw Woordenboek

Een hoofdaannemer is een aannemer die door een opdrachtgever wordt ingehuurd om de uitvoering van een volledig bouwproject te realiseren.

Het hoofdaltaar is het belangrijkste altaar in een kerkgebouw, traditioneel geplaatst in het priesterkoor, aan het oosteinde van de kerk.

Een hoofdapsis is de halfronde of veelhoekige uitbouw, meestal aan de oostzijde van een kerk, die vaak het hoofdaltaar bevat en de afsluiting vormt van het koor of direct aan het hoofdschip grenst.

Een hoofdbalk, ook wel ligger of steunbalk genoemd, is een belangrijk horizontaal constructie-element in een gebouw dat dient om zware belastingen te dragen over een overspanning en deze over te brengen op verticale ondersteuningen zoals kolommen of muren.

De hoofdburcht, ook wel kernburcht genoemd, is het centrale en meest versterkte deel van een middeleeuws kasteel of vesting, essentieel voor de verdediging en vaak het oudste bouwdeel.

De hoofdfundering is het essentiële deel van een gebouw of constructie dat de permanente en veranderlijke belastingen overdraagt op de draagkrachtige ondergrond.

Het hoofdgestel, ook bekend als entablement of tafelment, is het horizontale bouwdeel dat in de klassieke architectuur boven de zuilenrijen rust en het dak ondersteunt.

Een hoofdligger is een primair dragend constructie-element dat wordt toegepast bij grotere overspanningen in bijvoorbeeld gebouwen en bruggen, en belastingen overbrengt naar de ondersteuningen.

Een hoofdschakelaar is een schakelaar in een elektrische installatie, vaak geplaatst in de meterkast, waarmee de volledige stroomtoevoer naar het gebouw in één handeling kan worden onderbroken of ingeschakeld.

Een hoofdstijl is een verticaal dragend bouwelement in een constructie, essentieel voor het overbrengen van gewicht naar de fundering.

De hoofdwapening is de wapening in een betonconstructie die voornamelijk de trekkrachten opneemt die in de constructie ontstaan.

Hoogbouw verwijst naar gebouwen die als hoog worden ervaren in vergelijking met hun omgeving. De exacte definitie kan variëren, maar in Nederland wordt vaak de grens van vijf verdiepingen of meer dan 35 meter hoogte gehanteerd, waarbij een lift verplicht is volgens het Bouwbesluit.