Bouw Woordenboek

Bij het heien van palen is kalenderen het registreren van het aantal slagen met een heiblok dat nodig is om de paal een bepaalde afstand, vaak 250 mm, de grond in te drijven.

Een kalf, ook wel tussendorpel genoemd, is een horizontale regel in een kozijn die ramen of deuren scheidt van een bovenlicht of een ander raam- of deurdeel erboven of eronder.

Kalibratie is het vaststellen van de afwijking van een meetinstrument ten opzichte van een relevante standaard.

Een kalibratiecurve geeft grafisch de relatie weer tussen de respons van een meetinstrument en de overeenkomstige waarden van bekende standaarden.

Kalibreren is het bepalen van de afwijking van een meetinstrument, sensor of referentie ten opzichte van een relevante standaard.

Kalk is een verzamelnaam voor alkalische zouten van calcium en wordt in de bouw voornamelijk als bindmiddel toegepast in mortels en pleisters.

Kalkdeeg, ook wel putkalk genoemd, is gebluste kalk (calciumhydroxide) die langdurig met een overmaat aan water is gerijpt.

Kalkhydrat, ook bekend als gebluste kalk, is calciumhydroxide (Ca(OH)₂) en ontstaat door water toe te voegen aan ongebluste kalk (calciumoxide, CaO).

Kalkmortel is een mortel samengesteld uit kalk, aggregaten (meestal zand) en water, die uithardt door contact met lucht (carbonatatie) of water (hydraulische kalk).

Een kalkoven is een oven waarin kalksteen of schelpen worden verhit (gebrand) om ongebluste kalk (calciumoxide) te produceren.

Kalkpleister is een traditioneel bouwmateriaal op basis van kalk, zand en water, gebruikt voor het bepleisteren van zowel binnen- als buitenmuren en plafonds.

Een kalksponning is een sponning (uitsparing) aan de zijkant van een kozijnstijl, ter plaatse van het metselwerk, die tijdens de bouw wordt opgevuld met mortel.