Bouw Woordenboek

Een kruipscheur is een scheur in een materiaal, zoals beton, die ontstaat door langdurige plastische vervorming onder constante belasting, vooral bij verhoogde temperatuur.

Kruipspanning is de spanning die in een materiaal ontstaat als gevolg van kruip, wat de progressieve vervorming onder constante belasting over een langere periode is.

Kruipweerstand is de weerstand van een materiaal tegen blijvende vervorming die optreedt onder een constante of langdurige belasting, vooral bij verhoogde temperaturen.

Een kruisbasiliek is een kerkgebouw waarbij het middenschip in lengte de dwarsbeuken overschrijdt en de plattegrond de vorm van een kruis heeft.

De kruisbeuk, ook wel transept, dwarsschip of dwarsbeuk genoemd, is een gedeelte van een kerkgebouw dat loodrecht op het schip staat en zo een kruisvorm creëert in de plattegrond.

Een kruisbloem is een gebeeldhouwd versieringselement in de vorm van een kruis, voornamelijk toegepast als bekroning in de gotische bouwkunst.

Een kruisbloem is een gebeeldhouwd ornament in de vorm van een kruis, dienend als de bekroning van pinakels, frontalen of geveltoppen in de (neo)gotische bouwkunst.

In bouwkunde verwijst een kruisboog naar een diagonale boog in een kruisgewelf.

Een kruisboogfries is een type boogfries waarbij de bogen elkaar kruisen, vergelijkbaar met de vorm van kruisbogen in een gewelf.

Kruisbracing is een constructieprincipe waarbij diagonale elementen, vaak in een X-vorm, worden toegepast om de stabiliteit van een bouwwerk te vergroten en weerstand te bieden aan horizontale krachten zoals wind of seismische activiteit.

Een kruisdak is een dakconstructie waarbij twee elkaar snijdende daken, meestal zadeldaken, elkaar kruisen op gelijke hoogte, waardoor bovenaanzicht een kruisvorm ontstaat.

Een kruisgang is een overdekte wandelgang, vaak met arcades, die rondom een binnenplaats (pandhof of kloosterhof) is gebouwd en doorgaans deel uitmaakt van een klooster of kerkelijk complex.