Bouw Woordenboek

Losgemaakte grond is grond die door grondbewerking, zoals graven of omspitten, van zijn oorspronkelijke samenhang is ontdaan.

Materialen die onverpakt en in grote hoeveelheden worden vervoerd en opgeslagen, zoals zand, grind, en diverse grondstoffen.

Loslaten in de bouw verwijst naar het verschijnsel waarbij afwerkingsmaterialen zoals verf, pleisterwerk of behang de hechting met de ondergrond verliezen.

Loslating in de bouw betreft het loskomen van aangebrachte materialen zoals verf, pleisterwerk, of tegels van de ondergrond.

Het begrip 'loss' kan in de bouwkunde naar verschillende zaken verwijzen, waaronder een specifieke grondsoort of het losmaken van materialen.

Löss is een eolische afzetting die hoofdzakelijk bestaat uit silt met een korrelgrootte tussen 0,002 en 0,063 millimeter.

Losse steen verwijst naar ongebonden steen die is gestort zonder een regelmatig patroon.

Een "losse tand" in de bouwsector verwijst naar een situatie waarbij een bakstenen gevel baksteenverlies vertoont, waarbij één of meerdere bakstenen geen goede hechting meer hebben met de achterliggende constructie.

Een lossingsmiddel, ook wel bekistingsolie, vormolie of ontkistingsmiddel genoemd, is een stof die wordt aangebracht op de binnenzijde van een mal of bekisting om te voorkomen dat materialen zoals beton, gips of composieten eraan hechten tijdens het uithardingsproces.

Een bouwstijl uit de periode ca. 1900-1918, voornamelijk te vinden in mijnwerkerskoloniën in de Oostelijke Mijnstreek van Zuid-Limburg, die zich kenmerkt door gevels met een combinatie van schoon metselwerk en grote gepleisterde vlakken.

Architectuur- en decoratiestijl uit de late 18e eeuw (ca. 1770-1800) in Frankrijk en Nederland, gekenmerkt door een terugkeer naar classicistische vormen met nadruk op symmetrie, strakke lijnen en verfijnde, vaak klassieke ornamenten.

Een louverdeur is een deur voorzien van lamellen of jaloezieën die lucht- en, afhankelijk van het ontwerp, ook lichtdoorlaat mogelijk maken, terwijl direct zicht wordt beperkt.