Bouw Woordenboek

Het netto vloeroppervlak (NVO) is de bruikbare vloeroppervlakte van een ruimte of gebouw, gemeten op vloerniveau tussen de bouwmuren, waarbij niet-bruikbare delen zijn uitgesloten.

De netto vloeroppervlakte (NVO) is de oppervlakte van een gebouw of ruimte, gemeten op vloerniveau tussen de begrenzende opgaande scheidingsconstructies van afzonderlijke ruimten.

De netto woonoppervlakte is de som van de netto-vloeroppervlakten van de vertrekken van een woning, gemeten op vloerniveau tussen de binnenmuren van de afzonderlijke ruimten, en omvat de ruimtes met een duidelijke woonfunctie.

Een netto-nul energiegebouw wekt over een jaar gemeten gemiddeld evenveel of meer hernieuwbare energie op als het verbruikt voor gebouwgebonden functies, zoals verwarming, koeling, ventilatie en warm water.

In de bouwkunde kan 'netwerk' verwijzen naar verschillende systemen van onderling verbonden elementen, zoals leidingnetwerken voor water of riolering, elektrische netwerken of bouwkundige structuren die als een netwerk functioneren voor stabiliteit.

Netwerkinfrastructuur omvat het geheel aan fysieke en logische componenten, zoals bekabeling, routers en switches, die nodig zijn voor communicatie en gegevensuitwisseling binnen gebouwen of terreinen.

In de bouwkunde kan 'neus' verwijzen naar verschillende uitstekende of verdikte delen van een bouw- of constructie-element, zoals bij traptreden, dakpannen of kozijnen.

Een neusijzer is een metalen hoekijzer, vaak verzinkt staal, dat wordt gebruikt om houten delen, zoals planken of gootdelen, onder een specifieke hoek (meestal 90 of 135 graden) met elkaar te verbinden of te bevestigen.

Een neuslat is een afwaterend profiel dat op de onderdorpel van een kozijn wordt geplaatst om het onderliggende hout te beschermen tegen vocht en vuil en zo houtrot te voorkomen.

Een neut is een blokje, vaak van natuursteen, kunststeen, beton of kunststof, dat aan de onderzijde van een kozijnstijl wordt geplaatst.

Een nevenapsis, ook bekend als apsidiool, is een kleine apsis of secundaire halfronde of veelhoekige uitbouw aan een kerkgebouw, vaak gelegen aan de zijkant van het hoofdschip, het transept of rondom de kooromgang.

Een stedenbouwkundige stroming die sociale cohesie en leefbaarheid bevordert door wijken te ontwerpen als beloopbare, historisch ogende kernen, waarbij gebouwen worden gerealiseerd met architectonische stijlelementen uit het verleden.