Bouw Woordenboek

Onderstutting is een bouwkundige techniek waarbij tijdelijke of permanente ondersteuning wordt aangebracht om een constructie of delen daarvan te schragen of overeind te houden.

Een onderuitloop is een type uitloop bij platte daken waarbij hemelwater rechtstreeks door de dakvloer naar beneden wordt afgevoerd.

Het ondervlak is de onderzijde van een bouwkundig element of constructie.

Een ondervloer is een laag die tussen de constructievloer (draagvloer) en de afwerkvloer wordt geplaatst en dient ter egalisatie, isolatie en/of demping.

Een ondervorst is een buigzame, brede strook die wordt aangebracht onder de nokvorsten of hoekkeperbanden op een hellend dak.

Onderwaterbeton is betonspecie die onder water wordt aangebracht en daar verhardt. Het wordt veelal toegepast wanneer het onmogelijk of niet toegestaan is een bouwput droog te bemalen.

Onderwaterbouw omvat bouwactiviteiten en constructie die geheel of gedeeltelijk onder het wateroppervlak plaatsvinden.

De onderzijde van een bouwkundig element of constructie is het laagste of onderste vlak, in tegenstelling tot de bovenzijde.

In de bouwkunde is onderzoek het systematisch verzamelen, verwerken en analyseren van gegevens om inzicht te krijgen in de staat, prestaties, problemen of mogelijkheden van bouwwerken, constructies, materialen of systemen.

Een ondiepe fundering, ook wel fundering op staal genoemd, steunt direct op de draagkrachtige ondergrond nabij het maaiveld en draagt hierop de belasting van een constructie over.

Ongebakken sterkte, ook bekend als groene sterkte, is de mechanische sterkte van materialen zoals klei of beton voordat ze gebakken of volledig uitgehard zijn.

Ongebluste kalk, met de chemische formule CaO (calciumoxide), is een wit poederachtig materiaal dat ontstaat door kalksteen sterk te verhitten en dat heftig reageert bij contact met water.