Bouw Woordenboek

Optoppen is een bouwkundige techniek waarbij één of meerdere nieuwe bouwlagen op een bestaand gebouw worden geplaatst om extra ruimte te creëren, vaak voor woningen.

Een optopper is een extra bouwlaag die bovenop een bestaand gebouw wordt geplaatst.

De optrede is de verticale afstand tussen de bovenkanten van twee opeenvolgende traptreden.

Optrekkend vocht is water dat vanuit de grond via capillaire werking omhoog trekt in de muren van een gebouw, vaak via de fundering of kruipruimte.

Optrompen is het wijder maken van het uiteinde van een buis, zodat deze verbonden kan worden met een andere buis van gelijke diameter.

Opulentie verwijst naar grote rijkdom, aanzienlijk vermogen, overvloed, overdaad, pracht of weelde, en kan zich in de bouw uiten in een weelderige en luxueuze uitstraling door het gebruik van kostbare materialen en rijke versieringen.

Opus is een term die, met name in de Romeinse bouwkunst, wordt gebruikt om specifieke metselwerk- of constructietechnieken aan te duiden, gekenmerkt door de manier waarop materialen worden geplaatst.

In de bouwkunde verwijst 'opvallend' naar elementen of kenmerken die de aandacht trekken en zich onderscheiden van hun omgeving, vaak door kleur, vorm, materiaal of structuur.

Opvallende architectuur betreft gebouwen die door hun bijzondere ontwerp, vorm of materiaalgebruik de aandacht trekken en zich onderscheiden van hun omgeving.

Opvijzelen is een techniek in de bouw en civiele techniek waarbij een constructie of bouwdeel omhoog wordt gebracht of ondersteund met behulp van vijzels.

Een opvouwbare brug, ook wel vouwbrug genoemd, is een beweegbare brug die zich 'opvouwt' om scheepvaart door te laten.

Een opvouwbare stoel, ook wel klapstoel of vouwstoel genoemd, is een zitmeubel dat door middel van scharnierende delen compact gemaakt kan worden voor eenvoudig opbergen en transporteren.