Bouw Woordenboek

Het onderkappen van een muur is een methode om opstijgend vocht tegen te gaan door het aanbrengen van een waterkerende laag net boven het maaiveld.

Een onderkelder is een bouwlaag of gedeelte daarvan die (grotendeels) onder het maaiveld ligt.

Een onderkerk is een ondergrondse ruimte in een kerkgebouw, vaak gebruikt als kapel, grafruimte of bewaarplaats voor relikwieën.

Een onderlaag is een laag materiaal die wordt aangebracht op een ondergrond of basislaag om deze te egaliseren, te versterken of voor te bereiden op de volgende laag, zoals een afwerklaag of toplaag.

Onderlaagverf, ook wel bekend als primer of grondverf, is een eerste verflaag die wordt aangebracht op een ondergrond om de hechting van de volgende verflagen te verbeteren en de ondergrond voor te bereiden.

In de bouwkunde kan een onderlegger verwijzen naar een bouwkundige tekening die dient als basis of uitgangspunt voor verdere werkzaamheden, of naar een materiaal dat onder een constructie wordt geplaatst om diverse functies te vervullen.

Een onderlegplaat is een plat stuk materiaal dat wordt toegepast onder een constructie of bevestiging om de druk te verdelen, hoogteverschillen te compenseren of stabiliteit te bieden.

De onderlinge afstand is de maat tussen bouwkundige elementen, zoals balken, kolommen of palen, vaak gemeten van hart-op-hart of van rand-op-rand.

Een onderpan is een dakpan die specifiek wordt toegepast aan de onderzijde van een pannendak om de ruimte tussen het dakbeschot en de pannen af te sluiten.

Een onderplaat is een plat element, vaak van beton, staal of kunststof, dat dient als basis voor een constructie of object en zorgt voor drukverdeling of verankering.

Onderplezier is de afwerking aan de onderzijde van een overstekend dak, vaak in combinatie met een dakgoot.

Ondersabelen is het opvullen van de (kleine) ruimte tussen constructieonderdelen, zoals de voetplaat van een stalen of betonnen kolom en de onderliggende betonconstructie, met een speciale mortel om volledige ondersteuning te bieden.