Bouw Woordenboek

Een residentie is een gebouw of complex dat dient als woning, ambtswoning van een hooggeplaatst persoon, of als flatgebouw met appartementen, vaak met een luxueus of comfortabel karakter.

Het residentieel gedeelte van een gebouw of complex omvat de ruimtes die bestemd zijn voor bewoning, wat overeenkomt met de 'woonfunctie' zoals gedefinieerd in bouwregelgeving.

Het vermogen van een constructief element of een compleet bouwwerk om externe en interne krachten te weerstaan zonder dat er structurele schade of instabiliteit optreedt.

Resol hardschuim is een isolatiemateriaal op basis van fenolharsen, bekend om zijn zeer hoge isolatiewaarde en wordt verkregen door de transformatie van bakeliet.

Resonantie is het verschijnsel waarbij een systeem, dat vatbaar is voor eigen trillingen, heftig meetrilt onder invloed van een externe trilling met vrijwel dezelfde frequentie als de eigenfrequentie van het systeem.

Responsieve materialen, ook wel 'slimme materialen' genoemd, zijn materialen die hun eigenschappen, zoals vorm, kleur, transparantie, stijfheid of geleidbaarheid, kunnen aanpassen als reactie op externe prikkels zoals temperatuur, licht, vochtigheid, druk of elektrische spanning.

Restauratie in de bouw is het geheel van werkzaamheden aan een gebouw of object met cultuurhistorische waarde om het in een gedefinieerde eerdere toestand terug te brengen, met behoud van de oorspronkelijke waarde en kenmerken.

Restauratietechnieken zijn methoden en werkwijzen gericht op het herstellen, behouden en reconstrueren van objecten met cultuurhistorische waarde, waaronder gebouwen en monumenten, met als doel de oorspronkelijke waarde zoveel mogelijk te behouden.

Restaureren is bouwgerelateerd werk gericht op het in goede conditie brengen van gebouwen of onderdelen daarvan met cultuurhistorische waarde, met als doel de oorspronkelijke waarde zoveel mogelijk te behouden.

Restmateriaal verwijst naar materialen die overblijven na bouw-, renovatie- of sloopwerkzaamheden of overschotten van bestelde materialen.

Een restoppervlakte is een overgebleven gebied dat niet de primaire functie of bestemming heeft van de omliggende ruimte of kadastrale eenheid.

Beperkingen of voorwaarden die van toepassing zijn op bouwprojecten, voortkomend uit wet- en regelgeving, bestemmingsplannen, bouwvoorschriften of contractuele afspraken.