Bouw Woordenboek

Een hellend constructieonderdeel dat hoogteverschillen overbrugt zonder treden, specifiek gedimensioneerd voor de toegankelijkheid van gebouwen en buitenruimten door personen met een fysieke functiebeperking.

Een rolstoellift is een hefinstallatie met een platform die specifiek is ontworpen om mensen met een mobiliteitsbeperking, zoals rolstoelgebruikers, veilig en zelfstandig hoogteverschillen te laten overbruggen in gebouwen en buitenomgevingen.

Een rolstoelramp, ook wel hellingbaan genoemd, is een constructie die een niveauverschil overbrugt om gebouwen en buitenruimtes toegankelijk te maken voor rolstoelgebruikers en personen met andere mobiliteitshulpmiddelen.

Het zodanig ontwerpen en inrichten van gebouwen, ruimten of constructies dat deze begaanbaar en bruikbaar zijn voor mensen die gebruikmaken van een rolstoel, rekening houdend met specifieke afmetingen, hellingen, drempels en manoeuvreerruimte.

Een rolstoep is, volgens één definitie, een trottoir of gevelvoet die glooiend is uitgevoerd.

Een roltrap is een elektromechanisch aangedreven installatie met een omlopende tredenband, bedoeld voor het verticaal transporteren van personen tussen verschillende niveaus.

Een roltrapsysteem is een mechanisch transportsysteem bestaande uit een reeks bewegende traptreden, aangedreven door een motor, bedoeld om personen tussen verschillende verdiepingen te verplaatsen.

Een verfsysteem met een specifieke viscositeit en thixotrope eigenschappen dat is geoptimaliseerd voor applicatie met een roller op grote, vlakke oppervlakken.

Rolwerk is een decoratief motief in de ornamentkunst dat bestaat uit bandvormige krullen die aan de uiteinden omkrullen, wat een plastisch effect creëert.

Romaanse architectuur is een Europese bouwstijl die voornamelijk werd toegepast van circa 1000 tot 1200, gekenmerkt door het gebruik van rondbogen, dikke muren en relatief kleine ramen.

Een romaans kapiteel is de bekroning van een zuil, pilaster of pijler in de romaanse architectuur, daterend uit de 11e en 12e eeuw, vaak voorzien van beeldhouwwerk en dienend als overgang naar de bovenconstructie.

Een vensteropening met een karakteristieke rondboogafsluiting, kenmerkend voor de architectuur uit de romaanse periode tussen circa 1050 en 1225.