Bouw Woordenboek

De Romeinse bouwkunst omvat de architectuur en bouwmethoden die in het Oude Romeinse Rijk werden toegepast, gekenmerkt door technische hoogstandjes en praktische toepassingen.

Romeinse cijfers zijn een numeriek systeem dat letters uit het Latijnse alfabet gebruikt om getallen weer te geven.

Romeinse dekking is een traditionele dakbedekkingsmethode waarbij keramische pannen in een overlappend systeem van holle onderpannen en bolle bovenpannen worden gelegd om een waterdicht, golvend dakoppervlak te vormen.

Romeinse pannen, ook bekend als 'tegula en imbrex', zijn een type dakbedekking uit de oudheid bestaande uit platte pannen (tegulae) met opstaande randen en halfronde pannen (imbrices) die de naden tussen de platte pannen afdekken om een waterdicht geheel te vormen.

Een religieus bouwwerk uit de Romeinse oudheid dat wordt gekenmerkt door een verhoogd podium, een strikt frontale oriëntatie en een diepe portiek met zuilen.

Een verticaal bouwkundig element bestaande uit een basement, schacht en kapiteel, dat in de Romeinse architectuur zowel een dragende als een louter decoratieve functie vervult.

De romp van een gebouw is het massieve lichaam of geraamte, ontdaan van latere toevoegingen of afwerkingen.

De rompbeplanking bestaat uit de planken die de buitenhuid van een houten of metalen scheepsromp vormen en zorgen voor waterdichtheid en structurele sterkte.

Een rond raam is een vensteropening met een cirkelvormige beglazing, geplaatst in een muur.

Een rond venster is een cirkelvormige opening in een gevel of wand van een gebouw, bedoeld om licht binnen te laten en/of te ventileren.

Een rondavel is een traditionele ronde hut, met een cirkelvormige plattegrond en meestal een kegelvormig, vaak rietgedekt dak, voornamelijk te vinden in zuidelijk Afrika.

Een rondboog is een boog waarvan de binnenwelflijn de vorm van een halve cirkel heeft en die wordt toegepast als overspanning tussen twee steunpunten.