Bouw Woordenboek

Een gespecialiseerde boor met een hardmetalen of diamantsegment, specifiek ontwikkeld voor het boren in extreem harde en dichte keramische materialen zoals gres of porcellanato.

Steengruis is gebroken steenachtig materiaal dat vrijkomt bij bouw- en sloopwerkzaamheden of de verwerking van steen.

Een handgereedschap met een stalen kop dat specifiek is ontworpen voor het gecontroleerd splijten, hakken en vormgeven van baksteen, natuursteen en andere minerale materialen.

Steenhouwen is het ambacht waarbij blokken natuursteen met hand- en machinaal gereedschap worden bewerkt om te worden toegepast in constructies en monumentaal metselwerk, zowel bij nieuwbouw als restauraties.

Een steenhouwershamer is een hamer die specifiek wordt gebruikt voor het bewerken van natuursteen.

Het ambachtelijk of industrieel bewerken van natuursteen tot bouwdelen, ornamenten of monumenten door middel van verspanende en vormgevende technieken.

Steenimpregneren is het behandelen van poreuze minerale ondergronden met een hydrofoberend middel om indringing van water en vuil te blokkeren zonder de dampopenheid van het materiaal volledig af te sluiten.

Steenkalk is kalk die wordt gewonnen uit kalkgesteenten zoals marmer, mergel of muschelkalkstein, door deze te branden en vervolgens te blussen.

Een steenknipper is een handgereedschap met een hefboommechanisme en gehard stalen snijkant, gebruikt voor het op maat maken van stenen, tegels of banden door middel van breken.

Steenkool is een fossiele brandstof gevormd uit plantenresten onder hoge druk en temperatuur, voornamelijk bestaande uit koolstof, en wordt gebruikt als brandstof.

Steenkoolpek is een donkerbruin tot zwart, viskeus residu dat ontstaat bij de destillatie of hittebehandeling van steenkoolteer, een bijproduct van de productie van cokes uit steenkool.

Steenkoolstroom kan verwijzen naar een steenkoollaag in de ondergrond of naar elektriciteit opgewekt door de verbranding van steenkool.