Bouw Woordenboek

Een steunbeugel is een metalen of kunststof onderdeel dat wordt gebruikt om objecten in bouwkundige constructies te bevestigen, te ondersteunen of te verbinden, en stabiliteit te bieden.

Een steunblok is een bouwkundig element dat wordt gebruikt om constructies of onderdelen daarvan te ondersteunen en op hun plaats te houden.

Een steunblokje is een hulpmiddel van kunststof, hout of composiet dat wordt ingezet voor het nauwkeurig positioneren en ondersteunen van bouwdelen zoals glas, kozijnen of wapening.

Steunbogen zijn boogvormige constructies die worden toegepast om horizontale krachten, ook wel spatkrachten genoemd, op te vangen en af te voeren, bijvoorbeeld van gewelven of daken, naar verticale steunpunten.

Een steunconstructie is een constructie die wordt gebruikt om stabiliteit, ondersteuning of een draagfunctie te bieden aan een bouwwerk of onderdeel daarvan.

Steunhout is houten materiaal, zoals balken of planken, dat tijdelijk wordt geplaatst om constructies te ondersteunen tijdens bouw- of sloopwerkzaamheden.

Een steunmuur, ook wel draagmuur genoemd, is een constructief element in een gebouw dat verticale belastingen van bovenliggende constructies draagt en deze afdraagt naar de fundering om de stabiliteit te waarborgen.

Een steunnet is een netwerk, vaak van kunststof, dat gebruikt wordt voor het ondersteunen en geleiden van planten tijdens hun groei.

Een steunpijler is een robuust verticaal constructie-element, doorgaans met een hoekige doorsnede, dat dient voor de overdracht van zware verticale en horizontale belastingen naar de onderliggende structuur of fundering.

Een steunpilaar is een verticaal constructie-element in een bouwwerk dat is bedoeld om verticale belastingen op te vangen en over te dragen, vaak met een vierkante of rechthoekige doorsnede.

Steunpilaren, ook wel kolommen, pilaren of pijlers genoemd, zijn verticale constructie-elementen die worden gebruikt om de structurele belastingen van bovenliggende bouwdelen naar de fundering over te brengen.

Een constructief element bestemd voor het overbrengen en spreiden van puntlasten vanuit kolommen, stempels of liggers naar een onderliggende structuur of de bodem.