Bouw Woordenboek

Een steunpunt, ook wel oplegging genoemd, is een constructie of constructiedeel waarop een andere constructie rust en dat beweging beperkt en krachten overdraagt naar de ondersteunende constructie.

Een steunstempel, ook wel bouwstempel of stut genoemd, is een tijdelijk, in hoogte verstelbaar bouwelement dat gebruikt wordt voor het ondersteunen van constructies tijdens bouw-, renovatie- of sloopwerkzaamheden.

Een steunstoel is een bouwkundig element, vaak gemaakt van kunststof, gebruikt in betonconstructies om de wapeningsstaven op de juiste hoogte en afstand van elkaar te houden vóór en tijdens het storten van het beton.

Steunstructuren, ook wel dragende constructies genoemd, zijn bouwkundige elementen die bedoeld zijn om belastingen van een bouwwerk op te vangen en over te dragen naar de fundering of andere dragende delen, om zo stabiliteit te garanderen.

Stevige grond is een ondergrond met voldoende draagkracht en stabiliteit die geschikt is om de belasting van een bouwwerk over te brengen zonder ontoelaatbaar grote zakkingen of zettingsverschillen.

Een stevige ondergrond, ook wel draagkrachtige laag of vaste grondslag genoemd, is een bodemlaag die voldoende weerstand biedt om een constructie stabiel te ondersteunen zonder onaanvaardbare zettingen te veroorzaken.

Een stiep is een bouwkundige ondersteuning die krachten overbrengt op de ondergrond of een paalfundering. Het kan verwijzen naar het verticale deel van een poer, een gemetselde poer of een grote veldsteen.

Een stiepel is in Oost-Nederland een uitneembare middenstijl, bijvoorbeeld in de niendeur (hoofdingang) van een boerderij.

Een stijf dakvlak is een dakconstructie die voldoende weerstand biedt tegen horizontale krachten, zoals wind, om de stabiliteit van het gebouw te waarborgen.

Stijfheid is de materiaaleigenschap of de eigenschap van een constructie die aangeeft in welke mate deze weerstand biedt tegen elastische vervorming onder invloed van een belasting.

De stijfheid-gewichtsverhouding, ook wel specifieke stijfheid genoemd, is een materiaaleigenschap die de verhouding weergeeft tussen de stijfheid (elastische modulus) en de dichtheid (gewicht per volume-eenheid) van een materiaal.

De stijfheidsmodulus van de ondergrond is een maat voor de weerstand die de ondergrond biedt tegen vervorming onder belasting.