Bouw Woordenboek

De term 'schoorvorst' komt voor in lijsten met bouwtermen, maar specifieke bouwkundige definities of omschrijvingen zijn moeilijk te verifiëren op basis van de beschikbare, direct bruikbare externe bronnen.

In de bouwkunde kan 'schoot' verwijzen naar de afzaten van onderdorpels bij vensters.

Een schop, ook wel schep of bats genoemd, is een handgereedschap dat primair gebruikt wordt voor het scheppen en verplaatsen van los materiaal zoals zand, aarde, grind of graan.

Schoperen is het verwijderen van speciebestanddelen die niet chemisch gebonden zijn aan de oppervlakte van een metselsteen, veelal uit esthetische overwegingen.

Schoren zijn constructieve elementen, vaak schuin geplaatst, die dienen om de stijfheid en stabiliteit van een constructie te vergroten door zijwaartse krachten op te vangen en vervorming te voorkomen.

De schors is de buitenste laag van de bast van een boomstam en dient ter bescherming tegen externe invloeden zoals schimmels en weersomstandigheden.

Handgereedschap bestaande uit een metalen blad aan een steel, specifiek ontworpen voor het handmatig scheiden van de bast van boomstammen.

Schorslief is, in de context van metselwerk, een term die mogelijk verwijst naar een type voegwerk waarbij de voegen dieper liggen dan het gevelvlak van de stenen.

Schorsmessen zijn handgereedschappen met een scherp, gebogen of recht lemmet en vaak twee handvatten, speciaal ontworpen voor het verwijderen van schors van hout.

Schortjesarchitectuur is een (spot)naam voor een manier van bouwen, voornamelijk in de periode 1920-1935 in Amsterdam-Zuid, waarbij architecten zich voornamelijk richtten op het ontwerp van de voorgevel, terwijl de plattegronden en overige gevels door anderen werden uitgewerkt.

Een schotbalk is een balk die horizontaal wordt geplaatst in sponningen om een opening, zoals in een sluis of coupure, tijdelijk af te sluiten, voornamelijk voor waterkering.

Balken die in sponningen worden geplaatst om een tijdelijke waterkering te vormen of een doorvaart af te sluiten.