Bouw Woordenboek

In de bouwkunde verwijst 'schuin' naar een stand die niet horizontaal of verticaal is, maar onder een hoek geplaatst is ten opzichte van een van deze richtingen.

Een schuin dak, ook wel hellend dak genoemd, is een dakvorm met één of meerdere hellende vlakken.

Een schuin element is een constructiedeel, zoals een balk, paal of staaf, dat onder een hoek is geplaatst om een constructie te ondersteunen, te schragen of de stijfheid ervan te vergroten.

Een schuine balk is een constructiedeel dat onder een hoek wordt geplaatst, vaak als onderdeel van een dakconstructie zoals een spantbeen, keper of schoor, om belastingen te dragen.

Schuine constructies zijn bouwelementen of delen van bouwwerken die onder een hoek ten opzichte van de horizontale of verticale as zijn geplaatst.

Een schuine dakconstructie, ook wel hellend dak genoemd, is een dakvorm met één of meerdere dakoppervlakken onder een helling van meer dan 10 graden ten opzichte van het horizontale vlak.

Schuine dakvlakken zijn de hellende onderdelen van een dakconstructie die onder een bepaalde hellingshoek staan ten opzichte van de horizontaal, primair bedoeld voor de afvoer van hemelwater.

Een schuine drager is een constructie-element dat onder een hoek is geplaatst en wordt gebruikt om belastingen over te brengen, zoals bij dakconstructies of ter versteviging.

Schuine elementen zijn bouwcomponenten die onder een hoek ten opzichte van een horizontale of verticale lijn worden geplaatst om structurele ondersteuning, stabiliteit of specifieke functionaliteit te bieden, zoals bij daken, schoren of schuine muren.

Een schuine hoek is in de bouwkunde een hoek die afwijkt van 0, 90 of 180 graden.

Een schuine hoeklat, zoals een mastiekschroot, is een houten lat met een schuine zijde, vaak met een hoek van 45 graden, gebruikt voor afwerkingen in de bouw.

Een metalen of kunststof profiel voor het beschermen en strak afwerken van niet-haakse hoeken in stucwerk of voor het vormen van vellingkanten in betonwerk.