Bouw Woordenboek

Een schuine hoekverbinding is een verbinding tussen twee of meer delen die onder een niet-rechte hoek samenkomen, vaak gebruikt in houtconstructies om stabiliteit te bieden.

Een constructieve verbinding tussen twee houten delen waarbij de raakvlakken onder een schuine hoek zijn bewerkt om elementen in elkaars verlengde te koppelen of krachten over te dragen.

Een schuine kant, ook wel facet of vellingkant genoemd, is een afgeschuinde rand aan een bouwonderdeel, vaak toegepast om scherpe hoeken te voorkomen of voor esthetische doeleinden.

Een schuine las is een lasverbinding waarbij twee delen, vaak balken, in de lengte met elkaar worden verbonden door schuine vlakken aan elkaar te bevestigen.

Een ligger is een constructie-element dat wordt gebruikt om belastingen over te brengen. Een schuine ligger is een ligger die onder een hoek is geplaatst en deel kan uitmaken van samengestelde constructies zoals daken en bruggen, of een samengestelde doorsnede hebben met schuine elementen.

Schuine raamkozijnen zijn kozijnen die onder een hellingshoek geplaatst worden, vaak in een dakvlak of in een gevel met een bijzondere vorm.

Een schuine stijlverbinding is een verbindingstechniek waarbij houten onderdelen onder een hoek anders dan 90 graden met elkaar worden verbonden om stabiliteit te bieden in niet-haakse constructies.

Een schuine strek is een metselverband waarbij bakstenen onder een bepaalde hoek, hellend op hun smalle zijde (strek), worden aangebracht.

Een schuine stut, ook wel schoor genoemd, is een schuin geplaatst bouwkundig element dat dient ter ondersteuning of versteviging van een constructie.

Een schuine verbinding is een constructieve verbinding waarbij twee elementen onder een schuine hoek samenkomen.

Een schuine wand is een wand die onder een hoek afwijkt van de verticale lijn en dus niet loodrecht op de vloer staat.

Schuinte is de hoek of helling van een bouwelement ten opzichte van een horizontaal of verticaal vlak.