Bouw Woordenboek

Een spuisluis is een waterbouwkundige constructie, ook wel uitwateringssluis of zijl genoemd, die dient om binnenwater te lozen op buitenwater en/of om water te keren.

Mechanische werktuigen die vloeistoffen, coatings of granulaten door middel van druk vernevelen voor een gelijkmatige applicatie op oppervlakken.

Spuitbeton, ook bekend als shotcrete, is een cementgebonden materiaal dat onder hoge druk op een oppervlak wordt gespoten, waar het zich hecht en verhardt.

Een verwerkingsmethode waarbij vloeibare, pasteuze of korrelige bouwmaterialen onder druk via een spuitpistool, lans of nozzle op een oppervlak worden aangebracht.

Een spuiter is een vakman die verf, lak of coatings aanbrengt met behulp van spuitapparatuur om een egaal en strak resultaat te verkrijgen.

Spuitgieten is een vormgevingstechniek waarbij gesmolten kunststof of metaal onder hoge druk in een matrijs (mal) wordt geïnjecteerd om een product te vormen.

Een spuitkop is het onderdeel van een spuitinrichting, zoals een spuitpistool of spuitlans, dat de vorm en richting van het uitgespoten materiaal bepaalt.

Een spuitmond, ook wel nozzle of tuit genoemd, is een opzetstuk op bijvoorbeeld een spuitpistool of spuitmachine dat gebruikt wordt om vloeistoffen zoals verf, kit of mortel fijn te vernevelen of gericht aan te brengen.

Spuitmortel is een type mortel dat met behulp van een spuittechniek wordt aangebracht, vaak voor reparatie, bescherming of afwerking van constructies.

Een spuitpistool is een handgereedschap dat wordt gebruikt om vloeibare materialen zoals verf, lak, beits of lijm fijn te vernevelen en gelijkmatig op een oppervlak aan te brengen.

Spuitschuim is een isolatiemateriaal, vaak op basis van polyurethaan (PUR), dat in vloeibare vorm wordt aangebracht en daarna uitzet en uithardt om kieren, naden en holle ruimtes af te dichten en te isoleren.

Spuitverf is een verfsoort die met een spuitpistool of -apparaat wordt aangebracht in fijne druppels, wat resulteert in een egale en gladde afwerking.