Bouw Woordenboek

Staalslakken zijn een steenachtig bijproduct dat ontstaat tijdens de staalproductie en worden toegepast als secundaire bouwgrondstof.

Een staalverbinding is een constructieve koppeling tussen twee of meer stalen elementen in een bouwwerk, bedoeld om krachten over te dragen en de stabiliteit en draagkracht van de constructie te waarborgen.

Staalverwerking omvat alle technieken en processen die worden toegepast om staal te bewerken, te vormen en te verbinden tot bruikbare constructies, onderdelen of producten.

Staalvezelbeton is een composietmateriaal van beton waarin staalvezels zijn vermengd om de eigenschappen van het beton te verbeteren, met name de treksterkte, buigtaaiheid en scheurweerstand.

Een staalzuil is een verticaal dragend element gemaakt van staal dat wordt gebruikt om verticale belastingen vanuit hogere delen van een constructie over te brengen naar de fundering.

Staand verband is een metselverband waarbij in afwisselende lagen strekken en koppen worden toegepast, waarbij de stootvoegen van zowel de koppen als de strekken recht boven elkaar liggen.

Een staande muur is een verticale bouwconstructie die dient als afscheiding tussen ruimten en al dan niet een dragende functie heeft binnen een gebouw.

Een staande naad is een dak- of gevelbekledingstechniek waarbij metalen banen met opstaande, in elkaar gehaakte naden worden bevestigd.

Een staande tand is het verloop van stenen in metselwerk dat een verticale lijn vormt.

Een staander is een verticaal bouwelement dat deel uitmaakt van een constructie.

Staanders zijn verticale dragende elementen in een constructie, vaak vervaardigd uit hout, staal of beton, die primair worden gebruikt om gewichten en horizontale belastingen over te brengen naar de fundering.

Een staantribune is een deel van een stadion of evenementenlocatie waar toeschouwers staan in plaats van zitten tijdens een voorstelling, wedstrijd of optreden.