Bouw Woordenboek

Een stadshuis is een gebouw dat dienst doet als bestuurscentrum voor een stad of gemeente, waar stadsbestuurders en ambtenaren hun werkzaamheden uitvoeren.

Stadsinrichting omvat het ontwerp en de vormgeving van de openbare ruimte binnen stedelijke gebieden, zoals straten, pleinen en parken.

Stadslandbouw omvat het telen, oogsten, bewerken en afzetten van voedsel binnen of in de nabijheid van een stedelijk gebied. Dit kan zowel als onderneming, burgerinitiatief of hobby plaatsvinden.

Het stadslandschap is een gebied binnen of rond een stad dat door mensen wordt waargenomen en waarvan het karakter bepaald wordt door natuurlijke en/of menselijke factoren en de interactie daartussen, inclusief de gebouwde omgeving en infrastructuur.

Stadsmeubilair omvat alle objecten en elementen die in de openbare buitenruimte worden geplaatst en niet tot de straat zelf behoren, met zowel functionele als esthetische doelen.

Een stadsmuur is een historische verdedigingsconstructie, vaak opgetrokken uit steen, die bedoeld is om een stad te beschermen tegen aanvallen van buitenaf.

Een stadspaleis, ook wel hôtel particulier genoemd, is een groot en luxueus woonhuis binnen de stad, oorspronkelijk vaak eigendom van adellijke families.

Stadsplanning is een vakgebied dat zich bezighoudt met het ontwerpen en verbeteren van de ruimtelijke ordening en de inhoud van stedelijke gebieden.

Een stadsplein is een onbebouwde, vaak aangelegde openbare ruimte in een stad, omgeven door gebouwen en onderdeel van het stratennet.

Een versterkte doorgang in een stadsmuur of omwalling die essentieel was voor de verdediging en de regulering van toegang tot een stad.

De stadsstructuur omvat de fysieke ordening en organisatie van een stad, inclusief de bebouwde elementen, het stratennetwerk en de voorzieningen die een stedelijke eenheid vormen.

Een stadstoren is een hoog, vaak vrijstaand bouwwerk binnen een stad, dat oorspronkelijk diende als herkenningspunt, uitkijkpost of symbool van stedelijke macht en rijkdom.