Bouw Woordenboek

Een traphuis, ook wel trappenhuis genoemd, is in de bouwkunde een verkeersruimte in een gebouw waarin een of meerdere trappen liggen.

Een trapkoker is een verticale schacht of ruimte in een gebouw waarin een trap geplaatst is.

Verticale constructieve elementen die de treden van een trap dragen of fungeren als de centrale as in een draaiende trapconstructie.

Een traplanding, ook wel bordes of palier genoemd, is een horizontaal platform dat zich bovenaan, onderaan of tussen traparmen in een trap bevindt en dient als overgang of rustpunt.

Een trapleuning is een leuning langs een trap die dient als hulpstuk om veilig de trap te kunnen belopen en te voorkomen dat men valt.

Een traplift is een elektrisch aangedreven hulpmiddel met een stoel of plateau dat langs een rail op een trap beweegt, bedoeld voor personen die niet zelfstandig de trap kunnen gebruiken.

Een trapneus is het voorste, vaak iets uitstekende deel van een traptrede.

De trapopening is de ruimte in een vloer of plafond waar een trap geplaatst wordt om toegang te bieden tot een ander niveau.

Een trapopgang is het geheel van de trap en de omliggende constructie in een gebouw, dat verticale verplaatsing tussen verdiepingen mogelijk maakt.

Een trapovergang is een constructief detail of element dat zorgt voor een naadloze en veilige verbinding tussen een trap en een vloer, of eventueel tussen twee trappen.

Trappalen zijn verticale dragende elementen in een trapconstructie die de treden en eventuele leuningen ondersteunen.

Een trappartij is een constructie bestaande uit treden en eventuele bordessen, bedoeld om een hoogteverschil tussen verschillende niveaus in een gebouw of daarbuiten te overbruggen.