Bouw Woordenboek

Een vlechtheg is een dichte haag die ontstaat door levende takken van struiken en bomen in te hakken, om te buigen en met elkaar te verweven, vaak met behulp van palen.

Een vlechting is een metseltechniek die wordt toegepast op de schuine randen van puntgevels, waarbij wigvormige metselstukken loodrecht op de schuine gevelrand worden aangebracht.

Een vlechtpatroon is een rangschikking van elementen, vaak in de bouw of architectuur toegepast, waarbij deze elkaar overlappen of verweven lijken om een decoratieve of functionele textuur te creëren.

Een vlechttang, ook wel moniertang of draadvlechttang genoemd, is een handgereedschap met lange handvatten en een bek, gebruikt door ijzervlechters om wapeningsdelen aan elkaar te verbinden met binddraad.

Vlechtwerk is een constructie of object gemaakt door het ineenvlechten van diverse materialen, zoals takken, riet, stro of metaal, vaak toegepast in wanden, erfafscheidingen of als wapening in beton.

Een vleem is een handgereedschap dat wordt gebruikt in de houtbewerking, met name voor het afschillen van boomschors.

Vlekken op een muur zijn zichtbare verkleuringen of markeringen die vaak duiden op een onderliggend vochtprobleem, veroorzaakt door bijvoorbeeld condensatie, lekkages, opstijgend vocht, doorslaand vocht, bouwvocht of salpeter.

Een vleugeldeur is een samenstel van twee deuren, zonder vaststaande middenstijl, die tegen elkaar sluiten.

Een vleugelmoer is een moer met twee uitsteeksels, 'vleugels' genaamd, die handmatige bevestiging of losmaken zonder gereedschap mogelijk maken.

Een vleugelmuur is een grondkerende muur die meestal schuin op een frontmuur of landhoofd aansluit en dient ter ondersteuning van een talud.

Een vleugelstuk, ook bekend als klauwstuk, is een decoratief element, meestal uit hout of steen, dat paarsgewijs aan weerszijden van een geveltop of dakkapel wordt geplaatst.

Een vliedberg is een kunstmatig opgeworpen heuvel in Zeeland, voornamelijk gebruikt als verhoging voor een mottekasteel in de Middeleeuwen.