Bouw Woordenboek

In de bouw verwijst vormgeving naar het proces van het ontwerpen van de uiterlijke verschijningsvorm en de esthetische compositie van gebouwen en constructies, waarbij zowel functionele als visuele aspecten worden geïntegreerd.

Een vormgever is een overkoepelende term die verschillende beroepen omvat, waarbij het uiterlijk en de structuur van iets wordt bepaald of gecreëerd.

Vormgeving in de bouwkunde, ook wel architectonische vormgeving genoemd, is het proces van het ontwerpen en bepalen van de esthetische en functionele eigenschappen van een bouwwerk of bouwkundig element.

Een vormmal is een gereedschap of sjabloon dat wordt gebruikt om materialen in een specifieke, vaak herhalende, vorm te persen of te gieten.

Vormolie is een vloeibaar middel dat wordt aangebracht op bekistingen en mallen om te voorkomen dat vers gestort beton eraan hecht tijdens het uitharden.

Een vormsteen is een baksteen met een afwijkend profiel ten opzichte van een standaard baksteen en wordt ook wel profielsteen genoemd.

Vormtolerantie is de maximaal toegestane afwijking van de ideale geometrische vorm van een element of werkstuk.

De eigenschap van een materiaal of constructie om zijn oorspronkelijke vorm te behouden onder invloed van externe krachten, temperatuurveranderingen of vocht.

Vormwerk, ook wel bekisting genoemd, is een tijdelijke constructie die dient als mal waarin beton wordt gestort en op zijn plaats wordt gehouden totdat het voldoende is uitgehard.

In de bouwkunde heeft 'vorst' meerdere betekenissen, waaronder de nok van een dak of een speciale dakpan (nokvorst of vorstpan) die wordt gebruikt om de nok af te dekken.

Vorst-dooibestendig beton is beton dat bestand is tegen de schadelijke effecten van afwisselend bevriezen en dooien, inclusief de inwerking van dooizouten.

De mate waarin een bouwmateriaal bestand is tegen schade veroorzaakt door het bevriezen en ontdooien van water binnenin het materiaal.