Bouw Woordenboek

Waterdoorlaatbaarheid, ook wel permeabiliteit of doorlatendheid genoemd, is een materiaaleigenschap die aangeeft in welke mate een vaste stof water doorlaat.

De eigenschap van een materiaal of oppervlak om water door te laten en infiltratie in de ondergrond mogelijk te maken.

Waterdoorlatend beton is een type beton met een poreuze structuur, waardoor water er gemakkelijk doorheen kan infiltreren in de ondergrond.

Waterdoorlatend straatwerk is een type bestrating waarbij hemelwater door de bestrating heen kan infiltreren in de ondergrond, wat bijdraagt aan waterberging en het verminderen van wateroverlast.

Een waterdoorlatende baksteen, ook wel poreuze klinker genoemd, is een type bestratingssteen met een structuur die water doorlaat naar de onderliggende fundering en bodem.

Waterdoorlatende bestrating is een type verharding waarbij regenwater door de stenen zelf in de ondergrond infiltreert.

Waterdoorlatende verharding, ook bekend als permeabele verharding, is bestrating die zo is ontworpen dat regenwater door het oppervlak heen de ondergrond kan infiltreren in plaats van af te stromen.

Waterdoorlatende verhardingssystemen zijn oppervlakken die zo zijn aangelegd dat regenwater er doorheen kan dringen en in de ondergrond kan infiltreren, wat helpt bij het verminderen van wateroverlast en het aanvullen van grondwater.

Waterdoorlatendheid, ook wel doorlaatbaarheid genoemd, is het vermogen van een materiaal of bodem om water door te laten.

Waterdoorvoer betreft het transporteren van water via diverse constructies zoals buizen, leidingen, afvoerkanalen, duikers of sluizen binnen infrastructurele werken of gebouwen.

Een waterdorpel, ook wel waterslag, raamdorpel of lekdorpel genoemd, is een bouwelement aan de onderzijde van een buitenkozijn dat regenwater afvoert om te voorkomen dat het de constructie binnendringt.

Waterdruk is de kracht die water uitoefent op een oppervlak, zoals een constructie of ondergrondse elementen, en wordt veroorzaakt door het gewicht van het water erboven.