Bouw Woordenboek

Een waterkering is een constructie, zowel natuurlijk als kunstmatig, die als hoofdfunctie heeft water tegen te houden.

Een waterkering is een object, constructie of natuurlijke verhoging die functioneert om (oppervlakte)water tegen te houden en zo achterliggend land te beschermen tegen overstromingen.

Waterkracht is energie die wordt opgewekt uit stromend of vallend water, waarbij de bewegingsenergie van het water wordt omgezet in elektrische energie.

Een waterkrachtcentrale is een elektriciteitscentrale die door middel van stromend of vallend water een turbine aandrijft om elektriciteit op te wekken.

Een waterkrachtinstallatie, ook wel waterkrachtcentrale of hydraulische centrale genoemd, is een installatie die door middel van stromend of vallend water elektriciteit opwekt met behulp van turbines die gekoppeld zijn aan generatoren.

Een waterkrachtstation, ook wel waterkrachtcentrale genoemd, is een installatie die de energie van stromend of neerstortend water omzet in elektriciteit met behulp van turbines en een generator.

Een waterkrachtturbine is een essentieel onderdeel van een waterkrachtcentrale dat de energie van stromend of vallend water omzet in een draaiende beweging.

Een waterleiding is een systeem van buizen en leidingen dat wordt gebruikt voor het transport van water, bijvoorbeeld drinkwater, van een bron naar de gebruiker.

Een waterlek is ongewenst water dat een constructie binnendringt, vaak via een opening, scheur of een defect in bijvoorbeeld leidingen of waterdichte lagen.

Waterlekdetectie omvat het opsporen van ongewenst water in gebouwen of leidingen om schade te voorkomen.

Een waterlekdetector is een apparaat dat de aanwezigheid van ongewenst water detecteert en een signaal afgeeft om te waarschuwen voor een potentieel waterlek of overstroming.

De waterlijn is de lijn die het grensvlak aangeeft tussen het water en een object of constructie, zoals een schip, oever of gebouw.