Bouw Woordenboek

Waterslag, ook wel hydraulische schok genoemd, is een leidingverschijnsel waarbij een plotselinge drukverandering optreedt in een leidingsysteem wanneer een vloeistofstroom abrupt stopt of van richting verandert.

Een waterslagdemper is een component in een waterleidingsysteem dat drukgolven, veroorzaakt door het abrupt sluiten van kranen of afsluiters, opvangt om waterslag te voorkomen.

Waterslagen zijn horizontale, uitstekende delen van metselwerk of natuursteen die dienen om water af te leiden van een muur of gevelopening.

Een waterslagstop, ook wel waterslagdemper genoemd, is een component in een leidingsysteem dat is ontworpen om drukverschillen op te vangen die ontstaan door plotselinge veranderingen in de waterstroom, zoals het snel sluiten van een kraan, en zo waterslag te voorkomen of te verminderen.

Een waterslot, ook bekend als sifon of zwanenhals, is een onderdeel in een afvoersysteem dat door middel van een laag water voorkomt dat rioollucht de aangrenzende ruimte binnendringt.

Watersnijden is een verspanende techniek waarbij materialen worden gescheiden door middel van een waterstraal onder extreem hoge druk, eventueel versterkt met een abrasief schuurmiddel.

Een kunstmatig of natuurlijk reservoir dat is ingericht voor de tijdelijke opslag van water ten behoeve van drinkwatervoorziening, irrigatie, proceswater of waterstandsbeheer.

Waterspanning, ook wel poriënwaterspanning of grondwaterdruk genoemd, is de druk die heerst in het grondwater in de poriën van de grond.

Een waterspanningsmeter is een instrument dat wordt gebruikt om de waterdruk, ook wel poriënwaterdruk genoemd, in de bodem te meten.

Een waterspuwer, ook wel gargouille genoemd, is een uitmonding van een goot, vergaarbak of waterbekken, vaak in de vorm van een gebeeldhouwde figuur, die dient om regenwater van een gebouw af te voeren en zo schade aan de gevel te voorkomen.

De waterstand is de actuele hoogte van het wateroppervlak ten opzichte van een vast referentiepunt, zoals het Normaal Amsterdams Peil (NAP).

De opwaartse beweging van het grondwater- of oppervlaktewaterpeil ten opzichte van een vastgesteld referentiepunt zoals het maaiveld of de onderzijde van een fundering.