Bouw Woordenboek

Een waterstoot, ook wel drukslag of waterslag genoemd, is een drukgolf of drukstoot die ontstaat in een vloeistofsysteem wanneer de stroomsnelheid plotseling verandert, bijvoorbeeld door het snel sluiten van een ventiel of het stoppen van een pomp.

Een waterstop is een bouwkundig middel of element dat wordt gebruikt om vochtinsijpeling en lekkages in betonconstructies en metselwerk te voorkomen of te stoppen, met name bij voegen, scheuren en aansluitingen.

Waterstraalsnijden is een snijtechniek die gebruik maakt van een hogedrukwaterstraal, al dan niet met toevoeging van een abrasief middel, om diverse materialen te snijden.

Waterstroming is de beweging van water, bijvoorbeeld in leidingen, open wateren of als grondwater, beïnvloed door factoren zoals zwaartekracht, druk, temperatuurverschillen en wind.

De beweging van water door een medium, zoals leidingen, goten, rivieren of beken, vaak uitgedrukt in volume per tijdseenheid.

Een watertank is een opslagreservoir dat ontworpen is om water te bewaren voor diverse toepassingen, zoals huishoudelijk gebruik, landbouw, industrie of op bouwplaatsen.

Een watertoren is een torenachtig bouwwerk met een waterreservoir op grote hoogte dat zorgt voor een constante waterdruk in het aangesloten waterleidingnet door middel van hydrostatische druk.

Het verplaatsen van water binnen een gebouw of installatie, meestal via leidingen, voor diverse doeleinden zoals sanitair, verwarming, koeling of brandbestrijding.

Een watertuin is een open raamwerk in het water, speciaal ontworpen voor waterplanten en waterdieren, met een niet-bloopbare en doorwortelbare bodem.

Een waterturbine is een machine die de energie van stromend of vallend water omzet in mechanische energie, meestal in de vorm van een roterende beweging.

Watervalenergie, beter bekend als waterkracht of hydro-energie, is een vorm van energieopwekking die de kracht van stromend of vallend water benut om elektriciteit te genereren, meestal via turbines in een waterkrachtcentrale.

Waterwerendheid is de mate waarin een materiaal of constructie voorkomt dat water binnendringt, maar staat los van volledige waterdichtheid.