Bouw Woordenboek

Wind- en waterdichte bouw verwijst naar de fase in het bouwproces waarbij de buitenschil van een gebouw zodanig is afgewerkt dat deze beschermd is tegen indringing van wind en water.

Een windas is een werktuig met een horizontale as (spil of trommel) waaromheen een touw, kabel of ketting wordt gewonden om lasten te verplaatsen, zowel horizontaal als verticaal.

Windbelasting is de druk die wind uitoefent op het oppervlak van een constructie, gemeten in kracht per oppervlakte-eenheid (bijvoorbeeld Pascal of N/m²).

Winddichting is een bouwkundige maatregel aan de koude zijde van een constructie, die voorkomt dat wind de isolatielaag infiltreert en zo de isolerende werking vermindert.

Winddruk is de kracht die de wind uitoefent per oppervlakte-eenheid op een object, met name op bouwwerken.

Een winde is een mechanisch werktuig met een trommel waarop een kabel wordt opgerold, gebruikt voor hijs- of trekwerkzaamheden.

Windenergie is een vorm van energie die wordt opgewekt door de bewegingsenergie van wind om te zetten in een bruikbare vorm, meestal elektriciteit met behulp van windturbines.

Een windenergie-installatie, ook wel windturbine genoemd, zet de bewegingsenergie van wind om in elektrische energie.

Windkracht verwijst in de bouwkunde naar de belasting die wind uitoefent op een constructie, uitgedrukt in winddruk of windbelasting, en is essentieel voor het waarborgen van stabiliteit en veiligheid.

Een windmeter, ook wel anemometer genoemd, is een meetinstrument dat de snelheid van de wind kan meten.

Een windmolen, in de moderne vorm vaak windturbine genoemd, is een constructie die windenergie omzet in een andere vorm van energie, zoals mechanische energie voor malen of pompen, of elektrische energie middels een generator.

De constructie van een windmolen omvat het geheel van de dragende structuur, waaronder de toren en de fundering, die nodig is om de rotor (met wieken), gondel en andere componenten te ondersteunen en de krachten van de wind op te vangen voor energieopwekking.