Bordes
Definitie
Een bordes, simpel gezegd, is een platform: een vaak verhoogde, vlakke onderbreking bovenaan of midden in een trap, of een toegangsplateau bij een gebouw, gewoonlijk bereikbaar via treden.
Omschrijving
Uitvoering in de Praktijk
Soorten en Varianten
Voorbeelden
Een bordes, in de praktijk, daar struikel je bijna over, elke dag. Soms bewust, vaker onbewust. Neem nu die imposante, brede trap in het Rijksmuseum: halverwege, of bij een bocht, tref je onvermijdelijk een royaal platform. Dat is een typisch tussenbordes; een welkome onderbreking voor de bezoeker, een plek om even op adem te komen, om de kunstwerken aan de wanden rustig te bekijken. Noodzakelijk, die pauze. Of denk aan de strakke, industriële trappenhuizen in moderne kantoorgebouwen, waar de trap telkens 180 graden draait. Daarvoor is een keerbordes de perfecte oplossing. Efficiënt, functioneel, maximaal ruimtebenutting.
Maar een bordes kan ook anders. Zo’n statig entreebordes voor een grachtenpand in Amsterdam, met zijn klassieke stenen balustrade, daar waar de voordeur een meter boven straatniveau ligt. Het geeft allure, absoluut, maar het overbrugt simpelweg de hoogte naar de bel-etage, terwijl beneden het souterrain te vinden is. Praktisch, die verhoging, en tegelijk een visitekaartje van het pand. Of het aanlandingsbordes bovenaan de trap, net voordat je de directiekamer binnenstapt: een klein, breed platform, het einde van de verticale reis, de overgang naar de horizontale wereld van de gang. Het is de stilte voor de storm, of juist de drempel naar een nieuwe verdieping. Overal, dus, die bordessen, functioneel én beeldbepalend.
Wet- en regelgeving
Geschiedenis
De aanwezigheid van verhoogde platforms bij ingangen of als onderbreking in trappen kent een geschiedenis die ver teruggaat, veel verder dan de moderne bouwcodes. Zelfs in de oudheid waren vergelijkbare constructies te vinden bij tempels en belangrijke gebouwen. Een verhoging diende dan niet alleen een praktisch doel – het overbruggen van niveauverschillen – maar ook een symbolisch; het markeerde een entree, gaf die gewicht, onderscheidde de betredende van de openbare ruimte.
Met de opkomst van meer complexe bouwkunst, denk aan middeleeuwse kastelen en de latere renaissancepaleizen, groeide het bordes in zowel omvang als grandeur. Het werd een architectonisch statement, onlosmakelijk verbonden met status en macht. Vooral in de 17e en 18e eeuw, tijdens de bloeiperiode van de Nederlandse Gouden Eeuw, zag je in steden als Amsterdam het entreebordes wijdverspreid raken. Het was meer dan louter esthetiek: praktisch onmisbaar voor grachtenpanden waar de begane grond veelal hoger lag, vaak vanwege een souterrain. Zo’n bordes overbrugde elegant de afstand naar de bel-etage, terwijl het tegelijkertijd het aanzicht van de gevel verrijkte, vaak met sierlijk smeedwerk of natuurstenen balustrades.
De industriële revolutie, met zijn nieuwe materialen als staal en beton, bracht een verschuiving teweeg. Waar het bordes voorheen vaak een op maat gemaakt ambachtelijk product was, verschoof de focus langzaam naar functionaliteit en standaardisatie. Het trappenhuisbordes, essentieel voor veilige en efficiënte verticale circulatie in steeds hogere gebouwen, werd een gestandaardiseerd element. Veiligheid en toegankelijkheid kwamen meer op de voorgrond te staan. Dit culmineerde uiteindelijk in formele bouwregelgeving. Het Bouwbesluit, bijvoorbeeld, legt sindsdien bindende eisen op aan de afmetingen en plaatsing van bordessen, niet meer ter wille van louter gemak of schoonheid, maar als een absolute voorwaarde voor de gebruiksveiligheid van elk gebouw. Van statussymbool naar kritisch veiligheidselement; een duidelijke evolutie.
Meer over bouwtechnieken en methodieken
Ontdek meer termen en definities gerelateerd aan bouwtechnieken en methodieken