Zuiltrommel

Veel zuilen worden samengesteld uit meerdere zuiltrommels, met name omdat het vervaardigen en plaatsen van een monoliete zuil (uit één stuk) moeilijk kan zijn door de kans op breuk en de grote massa. Deze segmenten worden vaak met één of meer doken aan elkaar bevestigd om hun positie te waarborgen en stabiliteit te creëren.

Zuiltrommels versmallen doorgaans naar boven toe. Deze verjonging kan een rechtlijnig verloop hebben, of een lichte bolling naar binnen, een bouwkundige techniek die bekend staat als entasis. Bij hergebruik zijn zuiltrommels soms lastig te herkennen; een ronde vorm in een natuurstenen muur kan echter wijzen op een voormalige trommel. Trommels met cannelures (verticale groeven) zijn door deze gleuven vaak gemakkelijker te identificeren.