Bouw Woordenboek

Een belastingfactor is een partiële factor die wordt gebruikt in de constructieleer om de onzekerheid in de grootte van een belasting in rekening te brengen en een rekenwaarde voor de belasting te bepalen.

Een belastingschema is een weergave van de krachten en momenten die op een constructie of constructieonderdeel werken om de belastingen inzichtelijk te maken voor constructieve berekeningen.

Een belastingsdiagram is een grafische weergave van de krachten, momenten of spanningen die optreden in een constructie onder invloed van een belasting.

Een classificatie die aangeeft welke belasting een constructieonderdeel of materiaal kan dragen, vaak gedefinieerd in normen zoals EN 1433 of EN 1990.

Een belastingslijn is een grafische weergave die het verband toont tussen spanning en stroom in een elektrisch circuit met een niet-lineair component, zoals een diode of transistor, en een lineaire belasting.

Een belastingsmodel in de bouwkunde is een geschematiseerde weergave van de werkelijke belastingen die op een constructie of bouwelement inwerken ten behoeve van analyse en dimensionering.

Een belastingsmuur, ook wel draagmuur genoemd, is een structureel element in een gebouw dat is ontworpen om verticale belastingen van bovenliggende constructies, zoals vloeren en daken, te dragen en deze af te voeren naar de fundering.

Belastingsoverdracht is het proces waarbij krachten en gewichten die op een constructie inwerken, via dragende elementen worden overgebracht naar de fundering en de ondergrond, om stabiliteit te waarborgen.

De combinatie van verschillende soorten belastingen die gelijktijdig op een constructie kunnen inwerken, gebruikt voor het constructief ontwerp en de controle van de veiligheid en bruikbaarheid.

De belastingtoestand omvat alle krachten en invloeden die op een constructie werken, waaronder permanente en veranderlijke belastingen, die bepalend zijn voor de stabiliteit en sterkte van het bouwwerk.

Belastingverdeling is het proces waarbij de opgelegde belasting op een constructie wordt verdeeld over het draagoppervlak om de stabiliteit en veiligheid te waarborgen.

Een symmetrisch vakwerkspant, vaak aangeduid als W-spant, waarbij de inwendige drukstaven schuin op de spantbenen staan om krachten efficiënt naar de steunpunten te leiden.