Bouw Woordenboek

Bouwwijze in de romaanse architectuur waarbij de oppervlakte van één middenschipstravee exact overeenkomt met die van twee traveeën in de zijbeuken. Dit systeem resulteert in een strikt wiskundig grid van vierkanten.

De gebouwkern is het centrale, verticale deel van een gebouw dat essentieel is voor de stabiliteit en functionaliteit, en veelal trappenhuizen, liftschachten, technische ruimtes en sanitaire voorzieningen bevat.

Een bouwkundig samenstel waarbij diverse materialen of bouwmethodieken zodanig worden gecombineerd dat de specifieke mechanische eigenschappen van elk onderdeel de totale draagkracht en stabiliteit maximaliseren.

Een verbinding tussen constructieonderdelen die rotatie belemmert zonder deze volledig te blokkeren, waardoor er een moment wordt overgedragen terwijl er toch enige hoekverdraaiing optreedt.

Een gedraaide kolom, ook wel getordeerde zuil genoemd, is een dragend bouwelement met een spiraal- of schroefvorm.

Een boogconstructie waarbij de pijlhoogte kleiner is dan de halve dagmaat, wat resulteert in een vlakkere kromming dan die van een standaard rondboog.

Geëxpandeerd polystyreen (EPS) bekisting is een mal of vorm van EPS die wordt gebruikt om betonconstructies te gieten, zoals funderingsbalken, en die na het uitharden van het beton blijft zitten als thermische isolatie.

Een constructieve balk waarvan de uiteinden onder een specifieke hoek zijn bewerkt voor verbindingen, of een balk die diagonaal wordt geplaatst om de stijfheid van een raamwerk te waarborgen.

Een gehrung is een schuine zaagsnede aan het uiteinde van een werkstuk, meestal hout, bedoeld om met een complementaire zaagsnede van een ander werkstuk een hoekverbinding te vormen, vaak van 90 graden, waarbij de kopse kanten niet zichtbaar zijn.

Een vloerplaat die structureel samengevoegd is met een ander bouwkundig element of systeem, zoals stalen profielen of een stellingconstructie, om een gezamenlijk dragend geheel te vormen.

Een pen-en-gatverbinding is een houtverbinding waarbij een pen in een gat wordt gestoken om twee houten delen te verbinden. Deze verbinding kan worden geborgd met behulp van lijm, wiggen, toognagels of metalen klemmen.

Gekromde elementen zijn bouwkundige elementen met een gebogen vorm, toegepast in constructies om krachten te verdelen en architectonische vormen te realiseren.