Bouw Woordenboek

Opdikken in de bouw is het vergroten van de dikte van een bouwkundig element of constructie, vaak door het toevoegen van een extra laag materiaal.

Open bouwen is een bouwprincipe waarbij de dragende structuur van een gebouw fysiek gescheiden wordt van de inbouw, zoals binnenwanden en installaties.

Een bouwmethode waarbij de structuur van het gebouw, zoals kolommen en balken, zichtbaar blijft en waarbij een scheiding wordt aangebracht tussen de dragende constructie en de inbouw.

Openbare voorzieningen zijn instellingen, accommodaties, diensten of bouwwerken die toegankelijk zijn voor publiek en gericht zijn op het vervullen van algemene behoeften van de gemeenschap.

De openingsrichting van een deur of raam duidt aan in welke richting het beweegbare deel opent, gezien vanaf de zijde waar de scharnieren zichtbaar zijn.

Een ruimtebesparende trapconstructie die aan de binnenzijde van een plafondluik is bevestigd en na gebruik volledig in de bovenliggende vloerconstructie verdwijnt.

Het bepalen van de afmetingen, posities of de vorm van objecten of terreinen door middel van metingen.

Een oppervlakte-eenheid is een standaard maatstaf die wordt gebruikt om de grootte van een gebied aan te geven, zoals de vierkante meter (m²).

In de bouw is een oppervlakteberekening het bepalen van de grootte van een gebied of ruimte, uitgedrukt in vierkante meters (m²) of een andere relevante eenheid, vaak volgens specifieke normen zoals NEN 2580.

Oppervlaktedroging is het proces waarbij het buitenste laagje van een materiaal, zoals verf of pleisterwerk, sneller droogt dan de dieper gelegen delen, vaak veroorzaakt door omgevingsfactoren zoals temperatuur en ventilatie.

Oppervlaktemeting in de bouw is het bepalen en vastleggen van de afmetingen en diverse soorten vloeroppervlakten van gebouwen, ruimtes of terreinen, conform vastgelegde normen zoals NEN 2580.

Een opslagfaciliteit is een ruimte of gebouw dat wordt gebruikt voor het opslaan van materialen en gereedschappen.