Bouw Woordenboek

Het tijdelijk verlagen van de grondwaterspiegel om een droge bouwput of ontgraving te creëren onder het natuurlijke grondwaterniveau.

Een geprefabriceerd funderingselement dat door middel van statische hydraulische kracht, zonder slagen of trillingen, in de bodem wordt geperst.

Een duivelsstaart, ook bekend als bouwputanker, is een funderingselement in de bouw dat wordt gebruikt voor de stabiliteit van diepe uitgravingen of bouwputten.

Een dwelling mound, ook bekend als woonheuvel, wierde of terp, is een kunstmatig opgeworpen heuvel die dient als bescherming tegen hoogwater en overstromingen.

Dynamische verdichting is een grondverbeteringstechniek waarbij een zwaar valgewicht herhaaldelijk van grote hoogte op het maaiveld wordt losgelaten om de dichtheid en draagkracht van de bodem te vergroten.

Een vloeibare, meestal cementgebonden of kunstharsgemodificeerde mortel die wordt toegepast om kleine peilverschillen en ruwheden in een ondergrond weg te nemen.

De eigendomsgrens, ook wel perceelsgrens of kadastrale grens genoemd, is de juridisch vastgelegde scheidslijn tussen twee aan elkaar grenzende percelen grond met verschillende eigenaren.

De Elzasser stijl is een bouwstijl die gekenmerkt wordt door vakwerkhuizen met zichtbare houten constructies waarvan de tussenruimtes zijn opgevuld, veelal met metselwerk.

Een funderingspaal waarin een gesloten leidingcircuit is geïntegreerd om de bodem als thermische bron of opslagmedium te gebruiken voor de klimaatbeheersing van gebouwen.

Een EPS-funderingsbekisting is een blijvend bekistingssysteem van geëxpandeerd polystyreen (EPS) dat wordt gebruikt voor het realiseren van betonnen funderingsbalken, voornamelijk bij paalfunderingen.

Het natuurlijke proces waarbij bodem- of gesteentemateriaal door externe krachten zoals water, wind of ijs wordt losgemaakt en getransporteerd.

Fluviale afzettingen zijn sedimenten die zijn neergelegd door de werking van rivieren en stromend water, bestaande uit materialen zoals zand, grind en klei.