Bouw Woordenboek

Een in het dakvlak gemonteerd venster dat dient voor de toetreding van natuurlijk daglicht en ventilatie in de onderliggende ruimte.

Een dak is het bovenste deel van een gebouw dat dient als overdekking en bescherming biedt tegen weersinvloeden zoals regen, sneeuw, wind en temperatuurverschillen.

Een flexibele band die wordt gebruikt om naden, voegen en aansluitingen op daken waterdicht te maken en zo lekkages te voorkomen.

Een constructieve valbeveiliging of esthetische begrenzing aan de rand van een dakvlak, uitgevoerd als hekwerk, borstwering of gesloten wand.

De beschermende buitenlaag van een dakconstructie die het onderliggende gebouw waterdicht afsluit en beschermt tegen weersinvloeden zoals regen, sneeuw en UV-straling.

Dakbekleding, ook wel dakbedekking genoemd, is de buitenste laag van een dak die dient als bescherming tegen weersinvloeden zoals regen, sneeuw, wind en zonlicht.

De directe onderlaag voor dakbedekking die de dakconstructie winddicht afsluit en constructieve stijfheid aan de kap verleent.

Een bouwkundige voorziening die een opening in de dakconstructie afdicht terwijl installaties zoals ventilatiekanalen, rookgasafvoeren of bekabeling waterdicht en thermisch geïsoleerd van binnen naar buiten worden geleid.

Een horizontaal of licht hellend opvangkanaal langs de dakvoet dat hemelwater verzamelt en gecontroleerd afvoert naar een verticale regenpijp.

Een dakgootbeugel is een bevestigingsmiddel dat wordt gebruikt om een dakgoot te ondersteunen en aan de bouwconstructie vast te zetten.

Een dakgootondersteuning, ook wel gootbeugel genoemd, is een constructie-element dat dient om een dakgoot te dragen en te stabiliseren, zodat deze regenwater kan afvoeren.

Een dakgootsteun, ook wel gootbeugel genoemd, is een constructie-element dat dient ter bevestiging en ondersteuning van een dakgoot aan een gebouw.