Bouw Woordenboek

Een waterdichtingsmiddel is een materiaal of hulpstof dat wordt gebruikt om constructies waterdicht te maken of de weerstand tegen waterindringing te verhogen.

Waterdoorlaatbaarheid, ook wel permeabiliteit of doorlatendheid genoemd, is een materiaaleigenschap die aangeeft in welke mate een vaste stof water doorlaat.

De eigenschap van een materiaal of oppervlak om water door te laten en infiltratie in de ondergrond mogelijk te maken.

Waterdoorlatend beton is een type beton met een poreuze structuur, waardoor water er gemakkelijk doorheen kan infiltreren in de ondergrond.

Waterdoorlatend straatwerk is een type bestrating waarbij hemelwater door de bestrating heen kan infiltreren in de ondergrond, wat bijdraagt aan waterberging en het verminderen van wateroverlast.

Een waterdoorlatende baksteen, ook wel poreuze klinker genoemd, is een type bestratingssteen met een structuur die water doorlaat naar de onderliggende fundering en bodem.

Waterdoorlatende bestrating is een type verharding waarbij regenwater door de stenen zelf in de ondergrond infiltreert.

Waterglasinjectie is een techniek waarbij een mengsel van waterglas, water en een harder in de grond wordt geïnjecteerd om deze te stabiliseren of waterremmend te maken.

Een waterkerende folie is een dunne laag die voorkomt dat water een constructie binnendringt, terwijl sommige varianten wel waterdamp doorlaten.

Een waterkerende laag is een constructielaag in een bouwwerk die de doorgang van water verhindert om schade door vocht te voorkomen.

Waterkerende membranen zijn flexibele lagen of folies die worden toegepast in bouwconstructies om de indringing van vloeibaar water te voorkomen en zo het gebouw te beschermen tegen vochtschade.

Waterkerende tape is een zelfklevende tape die wordt toegepast in bouwconstructies om te zorgen voor een waterdichte en vaak ook luchtdichte afsluiting bij naden, kieren, doorvoeren en overlappingen van bouwfolies.