Bouw Woordenboek

De echinus is een convex of kussenvormig architectonisch lijstwerk dat deel uitmaakt van een kapiteel, gepositioneerd direct onder de abacus om de visuele en constructieve overgang naar de zuilschacht te vormen.

Eclecticisme is een negentiende-eeuwse ontwerpstroming waarbij verschillende historische bouwstijlen en motieven binnen één bouwwerk worden gecombineerd tot een nieuw, representatief geheel.

Een kerkgebouw dat bestaat uit een enkele, onverdeelde binnenruimte zonder scheidende zuilenreeksen of zijbeuken.

De Empire-stijl is een Franse neoclassicistische kunststroming, bouw- en interieurstijl uit het begin van de 19e eeuw (ca. 1800-1815), die de macht en grootsheid van het Napoleontische rijk weerspiegelde met invloeden uit de Oudheid.

De Empirestijl is een laat-neoclassicistische kunst- en bouwstijl uit het begin van de negentiende eeuw die de macht en glorie van Napoleon Bonaparte verbeeldt door middel van massieve vormen en antieke symboliek.

Een ruimtelijke configuratie waarbij een reeks vertrekken op één aslijn is gesitueerd, met de deuropeningen recht tegenover elkaar voor een ononderbroken doorkijk.

Een houten rand- of omloopzone aan de buitenzijde van een traditioneel Japans gebouw die de overgang vormt tussen het interieur en de tuin.

Een bewuste, subtiele bolling in de schacht van een zuil die voorkomt dat een verticaal element er voor het menselijk oog hol of fragiel uitziet.

Een halfronde of rechthoekige architectonische nis of uitbouw, oorspronkelijk ontworpen als ruimte voor conversatie en doorgaans voorzien van een vaste zitbank.

Architectuurstroming uit het begin van de twintigste eeuw die de subjectieve beleving van de ontwerper vertaalt naar plastische, vaak sculpturale vormen waarbij de esthetische expressie prevaleert boven de constructieve logica.