Bouw Woordenboek

Een gotische spits is een puntige, meestal driehoekige of achtkantige bekroning van een gebouw of toren, kenmerkend voor de gotische architectuur.

Een gotische zuil is een verticale drager, vaak samengesteld uit meerdere schachten of colonnetten, kenmerkend voor de gotische architectuur.

Een grachtenpand is een gebouw, veelal historisch, gelegen aan een gracht.

Een monumentaal bouwwerk boven of nabij een graf dat dienstdoet als gebedsruimte en gedenkplaats, meestal voorzien van een ondergelegen grafkelder.

Een grafkelder is een ondergrondse of bovengrondse gemetselde of betonnen constructie, vaak afgesloten met een dekplaat of zerk, bedoeld voor het bijzetten van een of meerdere overledenen in kisten of urnen.

Kruisvorm waarbij de vier armen een identieke lengte hebben en elkaar in het geometrische middelpunt loodrecht kruisen.

Griekse architectuur is de bouwstijl die zich ontwikkelde in het oude Griekenland, gekenmerkt door het gebruik van zuilenorden zoals de Dorische, Ionische en Korinthische stijl, en het streven naar harmonie en evenwicht.

Klassiek architectonisch systeem gebaseerd op een strikte hiërarchie van zuilenorden, architraafconstructies en wiskundige proporties.

Een grosette is een decoratieve, scherpe buitenwaartse verspringing in de profilering van een raam- of deuromlijsting, meestal gesitueerd bij de bovenhoeken.

Een grotwoning is een woning die geheel of gedeeltelijk is uitgehouwen in natuurlijke rots of zich geheel of gedeeltelijk in een natuurlijke grot bevindt.

Een decoratief ornament gevormd door twee of meer in elkaar gevlochten golvende lijnen die een repeterend, geometrisch vlechtwerk vormen.

Een architectonisch ornament in de vorm van een horizontaal hangende slinger van bloemen, vruchten en bladeren, aan de uiteinden bevestigd.